
Voor dit stuk van Rainer Werner Fassbinder werkt het NTGent samen met het Nederlandse Nationale Toneel en een van diens zijn vaste regisseurs Susanne Kennedy. Haar naam zegt u waarschijnlijk weinig maar in Nederland is Kennedy een kleine hype. Ze wordt getipt als opvolgster van Ivo van Hove en regisseur Johan Simons nodigde haar uit als gastregisseur in München.
Stationsromannetje
Dat Susanne Kennedy De bittere tranen van Petra von Kant zou gaan regisseren, lag niet voor de hand. Toen ze het stuk kreeg doorgespeeld door een vriendin, wist ze niet goed wat ermee aanvangen. Petra von Kant, de narcistische modeontwerpster rond wiens gevoelsleven het stuk draait, kon bij Kennedy op weinig sympathie rekenen.
"Ik vond het een afstotelijk personage en de combinatie van wat voor mij op het eerste gezicht een 'stationsromannetje' leek en het thema vrouwenliefde kon ik ook moeilijk vatten."
Het was pas een jaar later toen Kennedy de verfilming van het theaterstuk had bekeken, ook van de hand van Fassbinder, en meer over Fassbinder zelf had gelezen, dat de puzzelstukken in elkaar vielen. "Toen pas zag ik hoe intelligent het stuk eigenlijk is."
Enorm veel pijn
Ook Els Dottermans, die de rol van Petra von Kant speelt, had aanvankelijk een afkeer voor het personage dat ze moest neerzetten.
"Ze is ongelooflijk narcistisch. Ze belichaamt niet meteen de mooiste kanten van een vrouw. Dat was aanvankelijk wel moeilijk. Op de toneelschool leer je net sterke vrouwen neerzetten en dat is Petra von Kant helemaal niet. Toch moet je, ter verdediging van je personage, op zoek naar wat er echt speelt en hier zag ik enorm veel pijn."
De bittere tranen konden de pret tijdens de repetities nochtans niet drukken. "Het was erg leuk om met deze uitsluitend vrouwelijke cast te spelen. Ik heb het ooit anders meegemaakt maar hier ging het vanzelf."
- Cobra.be