John Cassavetes regisseerde Opening night in 1977 met een schitterende Gena Rowlands in de rol van de theateractrice Myrtle Gordon. Tijdens het repetitieproces van The second woman gaat zij langzamerhand onderuit.

Het stuk gaat over een ouder wordende vrouw, die wordt geconfronteerd met haar frustraties. Niet langer zeker van haar keuzes, probeert ze haar huwelijk te herformuleren, holt ze haar verleden achterna en stort ze zich in de drank. Myrtle Gordon is nog niet klaar om zich te identificeren met een gefrustreerde oldtimer en manoeuvreert zich juist door haar verzet de vernieling in.

In zijn interpretatie van deze klassieker combineert Ivo Van Hove de theatercodes met de regels van de filmset. Op het podium zit een deel van het publiek naar een reguliere voorstelling te kijken, compleet met theaterdoek. De rest van de toeschouwers zit in de zaal en bekijkt het gebeuren van opzij, daarin bijgestaan door de geprojecteerde live opnames van de acteurs. De combinatie van beide media geeft alle ruimte aan zowel het grote theatrale gebaar als de meer intimistische blik achter de schermen. Bovendien haalt Van Hove het beste uit zijn acteurs.

Elsie De Brauw zet een zeer overtuigend personage neer. Haar Myrtle Gordon is tegelijk aandoenlijk en ergerlijk, onvolwassen en wijs, zelfingenomen en onweerstaanbaar. Als actrice worstelt ze met de vergane glorie van haar sterstatus. Als mens wordt ze geconfronteerd met de puinhoop van haar liefdesleven. Ze is een veeleisende flirt, een onverbeterlijke zuipschuit en een eeuwige buitenstaander. Met andere woorden: ze is een actrice die zich weigert in te passen in de rol die nog voor haar is weggelegd.

Een grande dame die niet gereduceerd wil worden tot verval, ellende en mislukking. Een vrouw die worstelt met de demon van de eeuwige jeugd. Die eeuwige jeugd is het cliché van de rondborstige, blonde en sexy vrouw. Zoals de actrice Hadewych Minis zou elke reclamejongen haar portretteren. Maar ze is ook het fantoom dat de oudere actrice recht de waanzin in drijft. Opening night is aan de ene kant een maatschappelijke analyse in zakformaat: het theatergezelschap functioneert hier als een minisamenleving, met strikte regels, normen en verwachtingen.

Aan de andere kant is het een meeslepend psychologisch drama, dat je als kijker onweerstaanbaar in de huid van de personages lokt. Ivo Van Hove weet het wankele evenwicht tussen deze twee lijnen feilloos in beeld te zetten en maakt van Opening night een hedendaagse fabel voor donkere dagen en een aanklacht tegen het laatste ondoorbreekbare taboe: de uitsluiting van de ouder wordende vrouw. Toneelgroep Amsterdam/NT Gent spelen ,,Opening night''. Gezien op 11 april in Amsterdam.