Over para's, grootmoeders en rattenvergif...
De pas afgestudeerde RITSstudenten Jeroen Vander Ven en Thomas Bellinck beten gisteren de spits af met Fobbit (* * * 1/2), een beklijvende vertelling over een soldaat, een grootmoeder en (veel) colablikjes.
De voorstelling speelt in een leegstaande loods aan de Vismijn. Die ruimte werd door Vander Ven en Bellinck werkelijk meesterlijk ingekleed. In het aartsdonker moet het publiek behoedzaam naar de tribune schuifelen. Even behoedzaam zal zich luttele momenten later een soldaat - vertolkt door Jeroen Vander Ven - over de toneelvloer bewegen. Die vloer baadt in groen licht en is bezaaid met blikjes en kabels. De onheilspellende en surrealistische sfeer die dit tafereel uitademt, zal de gehele voorstelling bepalen.
Beeld na beeld en scène na scène ontbloot Vander Ven het getormenteerde en geëngageerde hart van 'zijn' soldaat. Hij is een "fobbit", oftewel een soldaat met te weinig moed om de confrontatie met de vijand aan te gaan... Vander Ven toont zich een begenadigd verteller. Hij neemt het publiek mee doorheen een eenvoudig, herkenbaar leven vol overbezorgde moeders, vertroetelende grootmoeders en oneindig veel blikjes cola (door moeder consequent "rattenvergif" genoemd). Dat alledaagse leventje knakt wanneer de man ingezet wordt als paracommando in Afghanistan. Sindsdien transformeerden de blikjes cola tot verraderlijke munitie en verschrompelde de glimlach van de soldaat tot een pijnlijke grimas.
Samen met regiecoach Thomas Bellinck mixt Vander Ven hedendaagse dans, verteltheater en figurentheater tot een ontwrichtende voorstelling die het publiek letterlijk doet opspringen van de schrik. Fobbit is een kolkende, exploderende massa van beelden, herinneringen, liedjes en soldaatanekdotes waaruit zich gaandeweg een gruwelijk aangrijpend portret ontwikkelt van een wegkwijnende mens achter een stoer militair masker.
De voorstelling heeft nog wat last van kwaaltjes waar jonge makers wel vaker mee worstelen (te snel en onverstaanbaar praten of soms net iets teveel willen vertellen en verbeelden). Maar dit sluit niet uit dat er hier heuse raspaarden aan het werk zijn.
Laat deze toegewijde theatermakers nog even groeien in hun vertellen van geëngageerde, integere verhalen. Laat ze nog even oefenen in het bestormen van theatrale ruimtes. En er komt gegarandeerd nog sterker vuurwerk van dan ze met deze Fobbit afleveren.
