Bernard Dewulf

Bernard Dewulf (Brussel, 1960) is dichter, columnist, journalist, kunstkenner en sinds 2010 werkzaam als dramaturg bij NTGent.

Bernard Dewulf volgde een studie Germaanse filologie. Hij debuteerde met een poëziebundel Waar de egel gaat in 1996. Maar ook voordien waren er al gedichten van Dewulf gepubliceerd, onder meer in verschillende literaire tijdschriften.

In 2001 verscheen de essaybundel Bijlichtingen: kijken naar schilders. In dit boek zijn een aantal beschouwingen over beeldende kunstenaars gebundeld. De auteur wil op toegankelijke wijze de betovering bij het kijken naar schilderijen belichten. Hij poogt telkens weer de verleiding onder woorden te brengen die kan uitgaan van schilderijen en tekeningen van onder meer Xavier Mellery, Leon Spilliaert, Pierre Bonnard, Edgar Degas, Rik Wouters, Frits Van den Berghe, Jean Rustin,Luc Tuymans, Marlene Dumas, Thierry De Cordier, Raoul De Keyser, Vincent Geyskens en anderen. Later volgde een tweede kunstbundel, met de titel Naderingen. Kijken en zoeken naar schilders (2007) met teksten over plastische kunst.

Dewulf werkte als redacteur bij het Nieuw Wereldtijdschrift en later als columnist voor De Morgen. Samen met Hugo Camps verzorgde hij de columns op de voorpagina van deze krant. In 2006 werd onder de titel Loerhoek een selectie van de columns van Dewulf gepubliceerd. In 2009 werd Dewulf samen met 12 andere medewerkers van De Morgen ontslagen in het kader van bezuinigingsmaatregelen. Dit collectieve ontslag leidde tot veel protesten van lezers en een staking onder het personeel.

Inmiddels schreef Bernard voor zijn bundel Kleine dagen bekroond met de Librisprijs en met de Inktaapprijs.

Voor NTGent vertaalde Bernard inmiddels De bittere tranen van Petra van Kant, is hij volop bezig met een bewerking van Lolita (Nabokov), en schrijft hij een nieuw stuk De muzen.

Onderscheidingen

• In 1996 werd zijn dichtbundel Waar de egel gaat bekroond met de Vlaamse Debuutprijs.

• In 2008 ontving hij van de stad Aalst, de Dirk Martens Literatuurprijs voor essay

• In 2009 verscheen Kleine dagen waarvoor hij in 2010 de Libris Literatuur Prijs ontving. In dit werk beschrijft Dewulf in een reeks columnachtige stukken zijn eigen dagelijkse omgeving met opgroeiende kinderen als kleine wezens die ontluiken uit kinderlichamen. Volgens de jury zijn de teksten niet zomaar ontroerend en herkenbaar, de meerwaarde ervan ligt in de precisie en elegantie van de verwoording. Daarbij is de auteur erg betrokken maar neemt afstand om zijn verwondering voelbaar te maken voor anderen.

• In 2011 ontving hij de Inktaap voor zijn novelle Kleine Dagen