Sara De Roo

de vrouw met de blauwe ogen / phaedra / brigitje / medeamateriaal / ivanov / toch zonde van die hoer / het zwijgen / restauratie / ernst / medea / de vere / public enemy / de kluchtzangers / 1794 / de laatsten / lieve arthur / echec / pick-up / heartbreak house / wie / stukgoed / pick-up-kanker / titus / private lives / blaat / point blank / alles is rustig / aanvankelijk onder de naam stella / de doos van pandora / backstage / quizoola / in real time / lucia smelt / poquelin / 'zien en zien' / de kerstman / "redde wie zich redden kan' geen slechte titel' / impromptu / of/niet / we hebben een/het boek (niet) gelezen / stukken / toestand/impromptu xl / zomergasten /

In 1991 studeerden Sara De Roo en Steven Van Watermeulen samen af aan het conservatorium in Antwerpen. Hun wegen scheidden al gauw. Steven vond zijn weg in het grote theater, Sara werd deel van toneelpelersgezelschap STAN, dat bewust eerder kleine zalen bespeelt. Hoe nauw zij ook met elkaar verbonden waren gedurende die jaren op de toneelschool waar ze vaak op mekaar aangewezen waren en een gemeenschappelijke grond hadden gevonden om samen te spelen en over theater na te denken, toen hun wegen scheidden gebeurde dat rigoureus. De kleine en de grote zaal bleken veel meningsverschillen op te roepen. Na een paar jaar hadden ze een ernstig gesprek over een nieuwe samenwerking maar daar bleef het bij. Pas in 1999 gingen ze weer samen op, tijdens Tussenstand, de 10e verjaardag van STAN. Ze maakten een bewerking van Stella van Goethe. Na het zien van deze gelegenheidsvoorstelling stelde Oscar van den Boogaard voor om zijn eerste toneeltekst voor hen te schrijven. Dat werd Lucia smelt. We schrijven 2001. Tijdens dat proces was de confrontatie van de verschillende werkwijzen een belangrijk onderwerp. Tegengestelde meningen over de grondbeginselen van toneelspelen en -maken werden soms zelfs op de scène uitgevochten. Daarnaast werd de tekst een getuigenis van een levensperiode. Als dertigers hadden ze over alles een mening en had al veel hun pad gekruist. Een orgelpunt was de uitnodiging van het theaterfestival in Edinburg, waar ze met enige weerklank de Engelstalige versie speelden.