Aida*

Een streling voor oog en oor die lang nazindert op weg naar het eigen nest. - Knack

Optimism is a moral duty

Verdi componeerde Aida voor de nagelnieuwe opera van Cairo. De opera – de eerste op het Afrikaanse continent – werd gemaakt om de realisatie van het Suezkanaal te vieren (1869). Het kanaal beloofde een nooit geziene impuls voor de wereldhandel. Meer nog: door ongebreideld handel te drijven zouden alle mensen broeders worden ongeacht ras, geloof, afkomst. Economie als middel voor zelfontplooiing, handel als voorwaarde voor geluk. Kortom, globalisme avant la lettre. Met Aida schreef Verdi, al dan niet gewild, de soundtrack voor die droom over een betere wereld.

Aida* – een nieuw begin. Aida* was de openingsproductie seizoen 2010-2011 van het nieuwe NTGent van Wim Opbrouck. Opnieuw klonk de muziek van Verdi om een nieuw theater in te spelen. En opnieuw hoorden we de toespraken waarmee honderdveertig jaar geleden het beeld van een harmonieuze wereld werd geschilderd. Nee, niet zo ronkend of overtuigend als toen. Wel met weemoed, en wie weet, met een hernieuwd geloof dat het anders kan. Beter. Mooier.

Aida* is de muzikale echo van een tijd waarin alles mogelijk leek. Een oproep om te durven dromen, een pleidooi voor verbeelding. Onder de muzikale leiding van Christoph Homberger, met muzikale bewerking van Jan Czajkowski en in samenwerking met onze acteurs, Frank Van Laecke en het fanfareorkest De Leiezonen klinkt Aida* kwetsbaar maar strijdlustig, weemoedig maar vitaal. Wonderschoon en adembenemend.

Aida* – ‘het levende bewijs van datgene waartoe de mens in staat is als hij écht iets wil’ (citaat uit de openingsrede van het Suezkanaal).