Au-delà

In zijn nieuwe dansvoorstelling Au-Delà, probeert Koen Augustijnen zich een beeld te vormen van het hiernamaals.

Vijf dansers van rond de veertig, hun lichaam belast met het verleden, onderzoeken in een surrealistisch decor wat de mogelijkheden, de verwachtingen en de beloftes kunnen zijn van ‘een leven na de dood’.

Aangekomen in een overgangsruimte, worden ze geconfronteerd met hun verleden, met hun daden en met elkaar. Ze worstelen met gedachten over wie ze waren, waartoe ze voorbestemd waren, wat ze deden en niet deden.

Via introspectie, en door het leven te aanvaarden zoals het is en was, trachten ze een hoger bewustzijn te bereiken. Ze ondergaan een transformatie, schudden de lasten van het leven van zich af, om uiteindelijk evenwicht en harmonie te vinden. Au-delà is in zijn zoektocht naar het leven na de dood dus zowel een beschouwing over het leven zelf.

Waar Augustijnen in zijn recente creaties vaak gebruik maakte van barokmuziek, zoekt hij deze keer inspiratie in de jazzmuziek van Keith Jarrett om zijn visie over ‘het leven na de dood’ neer te zetten. Hij koos hiervoor vooral muziek die iets transcendentaal en metafysisch heeft, die vlot overgaat van klein en teder naar groots en krachtig, die nu weer troost biedt en dan weer uitdaagt.

Augustijnen verzamelde een groep van vijf performers, die samen met dramaturge Lou Cope en decorontwerper Wim Van de Cappelle de reis naar ‘het hiernamaals’ ondernemen.