

Edward I, koning van Engeland, droomt van een Verenigd Koninkrijk. Hij verovert Wales en begint een oorlog om ook Schotland in te palmen: hij speelt zijn rol voortreffelijk. Maar zoon Edward is niet als zijn vader. Nummer II is geen groot leider en verre van een groot krijger. Hij droomt er in de eerste plaats van bemind te worden en dus ondergraaft hij de codes van de macht, door een kleine kring intieme vrienden te overladen met beloningen in de vorm van geld en titels. Edwards aandacht gaat vooral naar Gaveston, ooit door zijn vader verbannen wegens zijn ‘slechte’ invloed op de prins. Edward haalt Gaveston terug naar het paleis om met hem een rijk van liefde te stichten. Dat past niet in het plan van de politieke elite, die Edward nodig heeft als nar van de macht. Maar Edward is ongevoelig voor de macht, zijn verlangen naar Gaveston is vele malen sterker dan zijn verlangen naar de troon. Omdat Edward ook zijn vrouw Isabella afwijst, drijft hij de koningin in de armen van de samenzweerders. Liefde en macht vloeien in elkaar tot een niet te ontwarren, destructief kluwen van begeerte en wraak. Zijn gefrustreerde liefde tegenover de hare, haar gekwetste trots tegenover de zijne. Edward verliest en wordt verplicht om de droom van liefde, die hij koesterde, te begraven in een hoop stront. En zo eindigt zijn regering, als bizarre voetnoot in het grote boek van de macht. Het is zijn zoon, de jonge Edward III, die het evenwicht zal moeten herstellen: eerst de politiek, dan de liefde. In onze tijd, waar voorgekauwde emoties de politiek beheersen, politici op televisie spelletjes spelen, en de echte processen van de macht door dit spektakel aan het gezicht worden onttrokken, is dit 16de-eeuwse drama het heropvoeren meer dan waard. Het verhaal van Edward toont hoe bovenmenselijk de verwachtingen zijn tegenover onze machthebbers, en hoe menselijk dat politieke bedrijf zelf is. In de bewerking van Peter Verhelst is Edward II niet het slachtoffer van een naïeve droom, maar is hij een dichter van een radicale utopie: het leven is het waard om gevierd te worden, ook al is er geen enkele reden toe. Edward II toont niet alleen hoe liefde en macht altijd met elkaar verstrikt geraken, maar ook dat dit geen reden is om niet voor de liefde te kiezen. “The Troublesome Reign and Lamentable Death of Edward the Second, King of England, with the Tragical Fall of Proud Mortimer” (1594) is één van de vroegste grote historische stukken. Hiermee plaveide Marlowe de weg voor Shakespeares latere koningsdrama’s zoals Richard II en Henry IV.
Première op 28 januari 2006 in NTGent schouwburg
Regie Domien Van Der Meiren