F.

ZIJ

Heb ik bestaan?

HIJ

Wie? Wie zou niet bestaan hebben? Jawel. Je bestond. Absoluut. Je bestond. Wie je ook geweest mag zijn, wie je misschien nog steeds bent, je bestond. Bestaat. Waar je ook vandaan kwam, op welk alibi je je ook zou hebben beroepen, je bestond. Je bestaat. En zelfs als je een vrouw van zestig uit de fanfare was, dan nog zou je bestaan.

Die vraag is onzinnig.

Het theater, van alle media het oudste, is de enige plek ter wereld waar de twee personages uit Marguerite Duras’ Nachtschip Night elkaar, binnen de veilige grenzen van hun utopie en rekening houdend met hun afwijkende toestand, fysiek kunnen ontmoeten. Alleen hier kan de liefde van de twee hoofdpersonages een feitelijk bestaan hebben. En alleen hier kan hun liefdesverhaal als spiegelbeeld voor een door media veranderende, geglobaliseerde wereld zonder vooroordelen en zonder moraliserend te worden, verteld worden. Maar hoe zou de abstracte idee van deze ‘heterotopia’ naar de praktijk kunnen vertaald worden? Gaat het niet uiteindelijk om het uitbeelden van een ‘onmogelijke plaats’? Moeten de theatrale conventies, vooral diegene betreffend de eenheid van plaats en tijd, in dit geval niet losgelaten worden?

F. is een stilistische graatwandeling, een project dat de jonge regisseuse maakte tijdens haar regie-opleiding. F. serveren we u bij wijze van smaakmaker en eerste kennismaking, als nulpunt voor een nieuw parcours door theaterland.

Voor haar afstudeervoorstelling De Coup/e, naar the Cut van Mark Ravenhill met onder andere Steven van Watermeulen, won Julie Van den Berghe op het ITS-festival de Ton Lutz prijs (prijs beste regie).