La Grande Bouffe

Simons laat ons achter met een strenge waarschuwing over de functie van kunst, verpakt als verziekte komedie. […] Wij laten ons kunst opdienen om te consumeren, en dat is net zo decadent als deze mannen die zich dood eten. En dat is een inzicht om nog lang op te kauwen. - Het Parool

La Grande Bouffe verschilt stilistisch van de vorige producties van Johan Simons. Een pracht van een geschenk aan het einde van zijn Gentse tafelschikking. - Knack

Na Opening Night, Maeterlinck en Oresteia sloegen NTGent en Toneelgroep Amsterdam opnieuw de handen in elkaar: Johan Simons bracht de filmklassieker La grande bouffe over het vrijwillige, genotvolle sterven op toneel.

Vier gezonde, succesvolle mannen hebben besluiten te eten totdat ze erbij neervallen. In een villa geven ze zich over aan het orgastische genoegen tot de dood erop volgt. Vergezeld door een prostituee en een onderwijzeres gaan zij doelbewust hun vrijwillig verkozen, onvermijdelijke einde tegemoet.

Simons situeert de voorstelling in een atelier waar twee vrouwelijke kunstenaars het verhaal reconstrueren in een poging de vrijwillige dood te bevatten. Zij wekken de mannen tot leven en kiezen beiden hun rol om zo intens mogelijk getuige te zijn van de fysieke consequenties van het vrije wilsbesluit van de mannen. Met een door Anna Tilroe (Nederlandse curator en kunstcriticus) ontworpen beeldconcept weerspiegelen tal van werken uit de beeldende kunst hun mentale wereld.