Vergeten straat

Vergeten Straat is een roman die Louis Paul Boon (1912 – 1979) tijdens de Tweede Wereldoorlog schrijft en die is gesitueerd in het voor hem zo vertrouwde, stadse arbeidersmilieu. Hij vertelt het verhaal van een doodlopende straat die afgesloten wordt voor werken aan een nieuwe spoorlijn dwars door de stad. Aanvankelijk blijven de bewoners in ontreddering achter, totdat zij de kans zien die deze absurde situatie hen biedt. Tot elkaar veroordeeld slaan ze de handen in elkaar en creëren ze hun eigen kleine anarchistische utopie waarin zij zonder enige vorm van gezag met en naast elkaar leven. De ernstige ziekte van twee van de bewoners dwingt hen uiteindelijk contact te maken met de buitenwereld. Louis Paul Boon is een van de belangrijkste Nederlandstalige schrijvers. Zijn boeken vormen een verzet tegen het technologische vooruitgangsdenken dat onze samenleving ingrijpend heeft veranderd en blijft veranderen. Ademen de vroege boeken van Boon nog een zweem van idealisme, dan toont zijn naoorlogse werk een steeds grotere scepsis over de vraag of het nog goed komt met de wereld van vandaag. Met Boon wil NTGent de geldigheid van de huidige maatschappelijke realiteit op een politiek-filosofisch niveau bevragen. Is er een alternatief mogelijk? Wanneer moeten idealen wijken voor pragmatiek? En vooral: hoe weerbaar is een mens? Boon droeg Vergeten Straat op aan zijn zoon. NTGent draagt dit stuk op aan de grote mens van morgen.
Première op 23 augustus 2008 in de Ruhrtriënnale, op 19 september 2008 in NTGent schouwburg