Zoon

Walschaerts raakt er een levensgevoel mee aan dat iedereen herkent, zoon of ouder. Moederziel alleen speelt hij, maar Zoon is compleet. De Standaard, Wouter Hillaert, 23/10/2009 Op de meest explosieve momenten grijpt Walschaerts naar zijn gitaar om de angst, de twijfel, het verdriet en de onrust van Zoon te verklanken en treft daarbij jong en oud recht in 't hart. Knack, Els Van Steenberghe, 21/10/2009 Een kleiner hartje hadden ze in zo’n groot lijf niet kunnen steken. Sterk als een paard, koppig als een ezel, maar zo kwetsbaar als een pasgeboren vogeltje. Jonge jonge, het is genoeg dat er toevallig een kleine eens lief naar hem lacht, of hij wordt helemaal week. En als hij week wordt is dat schonkige, hoekige lichaam nog minder in toom te houden dan anders: schokken van het lachen (om van binnen niet te wenen). Duizend woorden om alle hoeken en gaten te dichten. Veel te veel. Watervallen vol verhalen, en allemaal echt gebeurd!En overdrijven... en met spek schieten... en liegen...en plan trekken... En toch zo waarachtig zijn als geen ander: zoon. In het kader van de stadsdag voor dove en blinde kinderen voorzien we tijdens de voorstelling van 20 juli om 16:30 tolken Vlaamse gebarentaal, boventiteling en audiodescription voor blinde en slechtziende personen. Zoals steeds is onze zaal toegankelijk voor rolstoelgebruikers en is er een ringleiding. Wie hiervan gebruik wenst te maken reserveert best telefonisch. Zo kunnen wij u het best bedienen.