Recensie - De liefde heerst in fenomenaal 'Platform'

Regisseur Johan Simons doet voorlopig geen boeken meer. Hij wil weer een paar echte toneelstukken doen. Na Dostojevski, Lanoye en drie keer Houellebecq is de huidige voorstelling, 'Platform ', de afsluiting van een periode.

Een afsluiting in stijl!

'Platform ' is een prachtig toneelstuk geworden in beste traditie van Johan Simons, die het Brabantse ZT Hollandia verruilde voor het Nederlands Toneel Gent: actueel, scherp, vol overgave en spelplezier gebracht en een beetje verontrustend ook. 'Platform ', het voorlaatste boek van de Franse rebel-auteur Michel Houellebecq veroorzaakte een storm van protest in het jaar dat het boek verscheen. Het was 2001, de maatschappij lag nog op koers en ook boven New York vlogen vliegtuigen nog zoals ze moesten vliegen. In dat rustige voorjaar beschreef Houellebecq een wereld waarin een diepe tweespalt heerste tussen het vrije westen en de arme rest van de wereld, en ruimde hij een grote rol in voor de terreur van fanatieke moslims. Inktzwart Mag Houellebecq van de geschiedenis gelijk gekregen hebben, dan nog verontrusten zijn boeken vanwege het inktzwarte mensbeeld dat eruit spreekt. Net zo min als in 'Elementaire Deeltjes' en 'De Wereld als Markt en Strijd', zijn twee eerdere werken, lopen er in 'Platform ' aardige mensen rond. De Franse oercynicus dwingt je als lezer de wereld te bekijken door de ogen van zelfkantige, morsige dertigers, hoerenlopers en kinderhaters. Fenomenaal Zo niet bij Simons. In zijn versie van 'Platform ' heerst de liefde op alle fronten. Alle doden vallen nog zoals ze moeten vallen, maar zelfs de vele seksscènes maken het stuk niet ranzig. Dat is misschien een tegenvaller voor hardcore fans van Houellebecq, maar het toneelstuk wint er wel door aan overtuigingskracht. Maar hoe kan het ook anders. Hoofdrolspeler Steven van Watermeulen wist zelfs van de oerschurk Macbeth nog een goeiige sukkel te maken. Zijn Michel is wellicht wat cynisch en oversekst, maar daar houdt het wel zo'n beetje op. Maar wat speelt hij fenomenaal, net als tegenspeelster Els Dottermans en de rest van de hier te lande nog relatief onbekende cast. Gretig Dolkomische slapstick staat naast ingehouden tragediespel, zoals dat alleen de allergrootsten kunnen. Dat maakt 'Platform ' tot een plezier om bij te wonen: de spelers zijn gretig, de losheid die zo kenmerkend is voor goede regies van Johan Simons is hartveroverend. Daardoor komt het einde ook zo hard aan. Dat einde valt eigenlijk al aan het begin, en dat moet je erg letterlijk nemen. De voorstelling is feitelijk een krap twee uur durende flashback op de verschrikkelijk explosie die een einde maakt aan een twijfelachtig, maar prikkelend ideaal van universele seks, dus je bent op het nodige voorbereid, maar toch. Het is moeilijk je ogen droog te houden, en het is nog moeilijker om niet ook een heel klein beetje begrip te krijgen voor de jongen die het bomgordeltje liet exploderen. Dat kreeg Houellebecq niet voor elkaar. Johan Simons wel. Dat is een hele prestatie. Platform door NTGent. Gezien 17 jan Rotterdamse Schouwburg, Nederlandse première. Toernee in Nederland onder meer Stadsschouwburg Eindhoven 21 en 22 jan, Schouwburg Tilburg 24 jan en Verkadefabriek Den Bosch 10 en 11 feb.

'Platform ' is een prachtig toneelstuk gespeeld door het Nederlands Toneel Gent. Johan Simons maakte zijn eigen versie van dit boek van rebel-auteur Michel Houellebecq dat veel protest opriep

Brabants Dagblad, Wijbrand Schaap, 19-01-2006