Straffe trucs en geestig spel in De Illusionist

De Illusionist is een aanstekelijk geacteerde voorstelling. De vindingrijke mix van humor, een wonderlijke levensgeschiedenis en veel trucs, waaronder enkele straffe, werkt. Illusionist Poppescu maakt de balans op van zijn leven door middel van zijn trucs. ‘Voor jou is alles illusie’, sneert zijn bevallige assistente Svetlana.

Het begint sterk. Illusionist Poppescu staat voor de rechtbank om zich te verantwoorden voor het feit dat hij zijn bevallige assistente Svetlana in drie stukken heeft gezaagd tijdens de fameuze dubbel doorzaagtruc. Meteen weet je dat je die truc te zien zal krijgen, maar wanneer is de vraag. Het is altijd goed er de spanning wat in te houden.

Poppescu _ met twee p’s wordt ons op meermaals op het hart gedrukt _ probeert de edelachtbare te overtuigen dat het een ongeluk was. Maar was het dat wel? Poppescu probeert in elk geval de edelachtbare te tonen dat hij echt wel een vaardige illusionist is.

Schoolbanken

Twee jaar geleden werd een aanzet gegeven tot deze uitgewerkte voorstelling. Toen was het midden het Gentse Feestengewoel al een kleine, aangename en verbeeldingrijk opgebouwde voorstelling. Dit keer is ze uitgebreid tot een voorstelling van anderhalf uur. Er is een verhaal ontwikkeld, waarbij we zelfs weer op de schoolbanken belanden. Meteen maakt Poppescu een soort balans van zijn leven op. Hoe is het zo kunnen lopen vraagt hij zich oprecht verwonderd af.

Schwung

Dat verhaal wordt met veel schwung en doorspekt met trucs opgedist. Servé Hermans geeft met zwier gestalte aan de flamboyante illusionist Poppescu, Debbie Crommelinck speelt met de juiste toon en maniertjes de bevallige maar ook met een eigen willetje gezegende Svetlana en nieuwkomer Frans Hendrickx zet overtuigend de ietwat sullige manusje-van-alles neer. De illusies en trucs staken ze samen met Luc Poppe in elkaar.

Af en toe zakte de voorstelling wat in elkaar. Er moet nog wat meer vaart in komen, ook al omdat je dat verwacht, zeker nadat ze weer eens de ene na de andere truc op je afvuurden. Maar het einde is weer straf en ook poëtisch. Hoe doen ze het? Dat is de vraag die op je lippen brandt.

Dubbele bodem

Inderdaad, de voorstelling zit vol trucs en goochelnummers, maar toch weet je dat hier geen echte goochelaars op het podium staan, maar acteurs die zich in die wereld storten. Ze creëren letterlijk en figuurlijk veel dubbele bodems. Want ze doen de trucs zelf en ze doen ze goed. Maar ze goochelen ook met schijn en werkelijkheid en doen dat met veel tongue in cheek, aanstekelijk spel en de nodige theatraliteit.

- door Karel Van Keymeulen