Frank Focketyn

 « J’ai toujours joué, joué et encore joué, et ce depuis mon enfance. Rien n’a changé. Quand on me demandait ce que je voulais faire plus tard, je disais : pompier, pilote, chef d’orchestre ou pape. Mais ces rôles-là, je les jouais pour du vrai. »

Frank Focketyn (°1960) a étudié au Conservatoire Royal Flamand d’Anvers en 1986. Chaque année, il y donne des cours durant un trimestre aux étudiants de la première année. Dans le théâtre on l’a pu voir chez KVS, BMCie, Het Zuidelijk Toneel, Cie de Koe (où il a aussi mis en scène quelques œuvres), Bronks, het Toneelhuis…

Depuis 1997, il a joué fréquemment dans plusieurs programmes de télévision de la société de production Woestijnvis: pappie dans Vaneigens, la remarque finale de Man bijt hond, une série de personnages dans In de Gloria et un homme énervant (Guido Pallemans) dans Het Eiland. De plus, il fait aussi partie du panel chez De Slimste Mens ter Wereld, le programme de jeu où on cherche le plus malin. Il apparaissait également dans les films tels que Any Way the Wind Blows, Man van Staal, A Dirty Mind, De duistere diamant, Firmin et le clip vidéo Never Back Down du groupe belge Novastar.

En 2005, Frank Focketyn a rejoint NTGent avec son compagnon Wim Opbrouck. Là, il a débuté avec Het leven een droom, une pièce basée sur l’œuvre baroque de Pedro Calderón de la Barca. Etant un membre fixe de NTGent, il a joué dans Tien geboden, Instinct, Fort Europa et Kasimir en Karoline. Le monologue Brief aan mijn rechter a été présenté en 2009-2010. Il en a fait un tournée dans une version néerlandophone et francophone.

Les cinq années précédentes, Frank a joué dans God van de slachting, Een lolita, De Ideale Man, AUGUSTUS ergens op de vlakte et Revue Ravage.

Pour la saison 2015-2016, Frank jouera dans Absence de Peter Verhelst et dans Dit zijn de namen, une adaptation du roman de Tommie Wieringa.

gerelateerd nieuws

Melike Tarhan en Frank Focketyn in Van Gils

geschreven op 17 april 2015

'Als Melike zingt, smelt de sneeuw.' Frank Focketyn en Melike Tarhan waren te gast in Van Gils en gasten n.a.v. de voorstelling Sneeuw.  

lees meer

gerelateerde persartikels

Recensie De Standaard: Odysseus

geschreven op 17 april 2015

12.000 verzen, 31 acteurs, 25 uur theater. Theatermarathons zijn hip. Drie dagen Odyssee voelden aan als een weekendje Pukkelpop, maar dan met de beste barden van België op het hoofdpodium.

- Filip Tielens, De Standaard, 6-02-'17 

Download artikel

Reportage De Volkskrant: ‘Mythische krachtproef’

geschreven op 17 april 2015

De complete Odyssee in een theatervoorstelling. Het is een droom die theatermaker Michael De Cock waarmaakt. Vervoer wat zo'n marathon met de acteurs doet.

- Karin Veraart, De Volkskrant, 03-02-'17

 

Download artikel

Recensie Het Nieuwsblad: Odysseus

geschreven op 17 april 2015

Iedereen heeft zich de tekst zodanig eigen gemaakt, dat je wel aan hun lippen moét hangen.

- Magali Degrande, Het Nieuwsblad, 4-02-'17

Download artikel

Beeldverhaal De Standaard Magazine: ‘Wij zijn Odysseus’

geschreven op 17 april 2015

Met Odysseus. Een zwerver komt thuis. brengt KVS-directeur en regisseur Michael De Cock Homeros' heldendicht integraal op de planken. Een marathon van 24 gezangen, gespreid over drie dagen, met 30 acteurs en 1 choreografe.

- De Standaard Magazine, 29-01-'17

Download artikel

Reportage De Tijd: ‘Odysseus’

geschreven op 17 april 2015

Voor het eerst in de Vlaamse theatergeschiedenis wordt de Odyssee van Homeros integraal in het Nederlands opgevoerd. In een marathonvoorstelling van 24 uur. 'Zijn miserie was die van de bootvluchtelingen van vandaag.'

- Thomas Peeters, De Tijd, 28-01-'17

Download artikel

Recensie Cutting Edge: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Als dissectie van de gespleten persoonlijkheid van de Turkse natie enerzijds en de universele kracht van liefde en passie anderzijds, is ‘Sneeuw’ volmaakt theater. Zo indringend en tegelijk zo teder – een wonde op scène, een wonder op scène.
- Jan-Jakob Delanoye, Cutting Edge, 23-11-'16

Recensie Trouw: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Haast vanzelf word je in de sfeer van een nog vreemde stad gezogen. Hallucinerend, mede door de traagheid van de bewegingen.

- Hanny Alkema, Trouw,28-11-'16

Download artikel

Recensie Focus: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Perceval plaatst helende stilte en liefde tegenover alle politieke en maatschappelijke ellende.

- Els Van Steenberghe, Focus, 24-11-'16

Recensie De Volkskrant: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Luk Perceval heeft een strakke, bijna abstracte voorstelling gecreëerd, die onophoudelijk de fantasie prikkelt en nieuwsgierigheid wekt. Sneeuw oogt misschien eenvoudig, maar elk woord en elke beweging is weloverwogen en staat ten dienste van de kunst van het theatrale vertellen.

- Karin Veraart, De Volkskrant, 24-11-'16

Interview Trouw nav Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

"Ik voel mij aangesproken door Sneeuw omdat het gaat over onze geïsoleerdheid in een wereld die almaar mondialer wordt."

- Sara van der Kooi, Trouw, 24-11-'16

Recensie Het Nieuwsblad: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Deze Sneeuw is veel meer dan een liefdesverhaal. Het is, met een cast die voor de helft uit spelers met Turkse roots bestaat (inclusief erg geslaagde a capella intermezzo's van de Gents-Turkse zangeres Melike Tarhan) open en oprecht theater dat recht uit het hart komt en dat op een aparte manier inspirerend werkt, zoals ook Ka op de gekste momenten inspiratie voor verzen voelt opborrelen.

- Magali Degrande, 21-11-'16, Het Nieuwsblad  

Download artikel

Recensie De Morgen: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Genietbaar is Pierre Bokma, die de dragende rol van zowel verteller als Ka voor zijn rekening neemt. De a capella van Melike Tarhan is indringend en weemoedig.

- Jan De Smet, De Morgen, 23-11-'16

Recensie Blog Guido Lauwaert: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Het landschap van de voorstelling is ronduit schitterend, de actie van de spelers treffend en passend, geen overtollige beweging. Het valt meer en meer op dat Luk Perceval met zijn regies het spektakel en de mimiek vermijdt. 

- Guido Lauwaert, 21-11-'16, http://parterregl.blogspot.be/2016/11/sneeuw.html

Het Nieuwsblad: ‘Samen acteren voelt soms als een goed huwelijk’

geschreven op 17 april 2015

In Sneeuw, naar de roman van Orhan Pamuk, komen twee van onze meest geliefde acteurs elkaar opnieuw tegen: Els Dottermans en Frank Focketyn. Dat ze worden geregisseerd door een goede kennis uit het verleden, maakt het extra interessant. “Die eerste première vergeet ik nooit.”

- Hans­Maarten Post, Het Nieuwsblad, 3-09-'16

Download artikel

Column tiltfestival.nu: ‘Het echte ding’

geschreven op 17 april 2015

Column van Anneke van Wolfswinkel nav het interview met Steven Van Watermeulen, in het Studio Café van Theaters Tilburg.

Titfestival.nu, Anneke van Wolfswinkel

Recensie: NTGent maakt van Dit zijn de namen glad toneel

geschreven op 17 april 2015

Wat een intrigerende vertolking zet die Kübar neer. Hij is een van de spelers die samen met Simons de oversteek maakte van de Münchner Kammerspiele naar NTGent. Hij zet zijn hele lijf in om de jongen van de groep vluchtelingen te vertolken en geeft, samen met Van Watermeulen, het stuk veerkracht en leven.

- Els Van Steenberghe, Knack, 1-02-'16

Recensie Theaterkrant: ‘Afstandelijke versie van emotionele vluchtelingenroman’

geschreven op 17 april 2015

In een van de eerste scènes memoreert een vluchteling dat de continenten vroeger openstonden voor migranten en dat de wereld ‘vloeiend’ was, nu zijn de grenzen keihard en van beton. De reusachtige, spiegelgladde wand die op de achterzijde van het toneel opkrult symboliseert deze onneembare grens. Als de vluchtelingen ertegen op klauteren, glijden ze willoos omlaag.

- Kester Freriks, Theaterkrant, 2-02-'16

Recensie Het Parool: ‘Relevante voorstelling over zoektocht naar een thuis’

geschreven op 17 april 2015

Een diepgaand gesprek, verpakt in een ongemakkelijk moment. Zo balanceert Becker voortdurend tussen grote thematieken en kleine gevoelens. De één legt zijn hand op de knie van de ander. Een onhandig gebaar in een vriendschap die nooit stand kan houden. Daar is het de wereld niet naar. Dus gaan ze allebei hun weg, gedesillusioneerd, zoekend naar een thuis.

- Sander Janssens, Het Parool, 2-02-'16

Recensie Riro Toneelrecensies

geschreven op 17 april 2015

Steven Van Watermeulen (Pontus Beg), de talentvolle Estlandse acteur Risto Kübar (De Jongen), en Mark Verstraete (Vitaly) vallen in positieve zin op.

 -Riro Toneelrecensies.nl, 2-02-'16

Recensie Het Nieuwsblad: ‘Mensen en hun grenzen’

geschreven op 17 april 2015

"Hou je duim en wijsvinger zo dicht bij elkaar dat er haast geen licht meer tussen kan. Zo dichtbij is de chaos." De woorden waarmee de theaterbewerking van de bekroonde roman van Tommy Wieringa opent, zijn er niet naast. 

- Magali Legrande, Het Nieuwsblad, 22-01-'16

Download artikel

Recensie De Volkskrant

geschreven op 17 april 2015

Dit zijn de namen is een heldere voorstelling die levenslust en zelfs lol uitstraalt, ook als pijnlijke zaken aan bod komen. 
- Karin Veraart, De Volkskrant, 22-01-'16

Download artikel

Recensie: ‘Je kunt honger en kou niet acteren. Ik zou beschaamd zijn’

geschreven op 17 april 2015

In Dit zijn de namen, de bewerking van de bekroonde roman van Tommy Wieringa, brengt NTGent de vluchtelingencrisis op scène. Dichter op het nieuws kan theater niet zitten. We keken samen met de makers naar de première.

- Gwenn Declerck, De Tijd, 22-01-'16

Download artikel

Recensie De Standaard: ‘Tussen vaste grond en niemandsland’

geschreven op 17 april 2015

Een machtige beeld is het: een steile naakte schans waarop 5 anonieme figuren tegen optornen als spinnen in een bokaal. Hun stappen is klimmen, maar hoger komen ze voor geen meter.

- Wouter Hillaert, De Standaard, 22-01-'16

Download artikel

Recensie Cutting Edge: ‘De geboorte van een godsdienst’

geschreven op 17 april 2015

'Een vanzelfsprekende polyfonie, een aandoenlijke parabel waarin de sobere enscenering de ruimte voor het universeel-menselijke register verbreedt.'

- Cutting Edge, Jan-Jakob Delanoye, 21 januari 2016

Recensie De Morgen: ‘Sobere voetnoot bij de actualiteit’

geschreven op 17 april 2015

De jonge Duitse regisseur Philipp Becker bewerkte de succesroman van Tommy Wieringa. Het werd een ascetische voorstelling die op een afstandelijke manier de vluchtelingenproblematiek benadert. 
- Jan De Smet, De Morgen, 22-01-'16

Download artikel

Interview frank Focketyn: ‘Een groot, wijs kind’

geschreven op 17 april 2015

'Eigenlijk is Frank een groot wijs kind.' zegt Peter Verhelst, schrijver en regisseur, vriend en collega. 'Enerzijds hangt hij graag de onnozelaar uit, dan verzint hij een woordspelletje en weet hij van geen ophouden. Of vertelt hij bloedserieus een heel verhaal over hoe hij 's ochtends tijdens zijn ochtenlijke duik in zijn zwemvijver heeft zitten praten tegen een kikker. Hij is de enige van wie je zoiets moeiteloos pikt.'

- Kim Van de Perre, De Morgen, 02-01-'16

Download artikel

Recensie Het Nieuwsblad: ‘Trauma, steeds opnieuw’

geschreven op 17 april 2015

Onderdanig en zonder taal doorleeft Ikeda haar pijn steeds opnieuw met zwierige repetitieve bewegingen. Subliem hoe zij elkaars spel met fijne toets aandrijven en tot een intense apotheose voeren.

- 4/11/'15, Het Nieuwsblad

Download artikel

Recensie Tumult.fm, 31-10-‘15

geschreven op 17 april 2015

Peter Verhelst zuigt je mee in zo’n trip waar hij telkens weer goed in is. Het evenwicht zoeken tussen sentiment en pijn. Snijden bij de personages zodat ook u met een bevreemdend gevoel en een zwaar gemoed de zaal verlaat.

- Zoë Hoornaert, Tumult.fm, 31-10-'15

Recensie Knackfocus: ‘In NTGents Absence spreekt Peter Verhelst door te zwijgen’

geschreven op 17 april 2015

Auteur en regisseur Verhelst is een durfal en bewandelt alweer niet de geijkte paden en neen, er wordt geen vlot verhaal verteld over of van een slachtoffer van de tsunami die in 2011 een deel van Japan overspoelde (de inspiratiebron van de voorstelling). Dit is eerder performance dan teksttheater. Een grijze zone die Verhelst graag opzoekt.

- Knackfocus.be, Els Van Steenberghe, 24-10-2015