Els Dottermans

‘Ik kan me gemakkelijk terugvinden in een personage en dat ook weer loslaten. De uitdaging zit in de energie die je nodig hebt om een rol neer te zetten.’

Els Dottermans (°1964) studeerde aan Studio Herman Teirlinck. Zij speelde bij Blauwe Maandagcompagnie onder andere in De Meeuw, Zomergasten, Wilde Lea, Joko, Vrijen met Dieren en Ten Oorlog. Zij maakte de overstap naar het Toneelhuis mee waar ze speelde in Marieslijk van Jan Decorte, Brandbakkes, Mamma Medea, Push Up 1-3 en Macbeth. Ze speelde ook geregeld bij De Tijd (Vier Zusters, Trilogie van het Weerzien).

Op het kleine scherm was ze te zien in onder andere Klein Londen, Klein Berlijn, Moeder waarom leven wij?, Kongo, Flikken, Rupel, Witse, Oud België en Loslopend Wild. Op het filmdoek speelde ze in ondermeer Meisje, De Zaak Alzheimer, De Kus, De Indringer en Dennis van Rita. Ze kreeg verschillende prijzen waaronder een Gouden Kalf als Beste Actrice voor haar televisierol in Beck, en de prijs als beste actrice op het Filmfestival van Sjanghai voor haar rol in Dennis van Rita.

In 2005 maakte Els haar NTGent-debuut met Platform en acteerde er met Jan Decleir in Een totale Entführung. Het seizoen dat daarop volgde, werkte ze mee aan de productie Tien Geboden (deel 1). In 2008-2009 werkte ze ook mee aan het tweede deel van Tien Geboden en speelde ze mee in Kasimir en Karoline op het festival van Avignon. Daarna stond Els met Wim Opbrouck op de planken voor het liedjesprogramma Ik val… Val in mijn armen. In 2009-2010 maakte ze Was will das Weib, opnieuw een zangprogramma, in samenwerking met Maandacht.

Els zong in Aida* (2010) en speelde in Een bruid in de morgen van Hugo Claus.

De voorbije jaren was Els onder andere te zien in De bittere tranen van Petra Von Kant, God van de slachting, Een lolita en AUGUSTUS ergens op de vlakte. Vorig seizoen speelde ze in Revue Ravage, een productie van KVS en NTGent in co-productie met Théâtre National.

In 2015-2016 speelde ze een dubbelrol in De kersentuin (regie Johan Simons) en in Liefde van Peter Verhelst.

In het seizoen 2016-2017 speelt Els in Sneeuw (naar het boek van Orhan Pamuk, in de bewerking en regie van Luk Perceval) en in de hernemingen van Augustus, ergens op de vlakte.

- Update 23/05/2016

gerelateerd nieuws

Sneeuw wint Cutting Edge Award

geschreven op 28 april 2015

Op 6 maart '17 sleepte Sneeuw de 12e Cutting Edge Award voor beste theatervoorstelling in de wacht.

lees meer

gerelateerde persartikels

Recensie Theaterkrant: Sneeuw

geschreven op 28 april 2015

Het stuk is droomachtig, een stroom herinneringen waarin zelfs de heftige momenten van passie of angst bedekt zijn met een laagje tijd en overdenkingen; sneeuw.

- Theaterkrant.nl, Wendy Lubberding, 7-01-'17

Meer info

Recensie Cutting Edge: Sneeuw

geschreven op 28 april 2015

Als dissectie van de gespleten persoonlijkheid van de Turkse natie enerzijds en de universele kracht van liefde en passie anderzijds, is ‘Sneeuw’ volmaakt theater. Zo indringend en tegelijk zo teder – een wonde op scène, een wonder op scène.
- Jan-Jakob Delanoye, Cutting Edge, 23-11-'16

Meer info

Recensie Trouw: Sneeuw

geschreven op 28 april 2015

Haast vanzelf word je in de sfeer van een nog vreemde stad gezogen. Hallucinerend, mede door de traagheid van de bewegingen.

- Hanny Alkema, Trouw,28-11-'16

download artikel

Recensie Focus: Sneeuw

geschreven op 28 april 2015

Perceval plaatst helende stilte en liefde tegenover alle politieke en maatschappelijke ellende.

- Els Van Steenberghe, Focus, 24-11-'16

Meer info

Recensie De Volkskrant: Sneeuw

geschreven op 28 april 2015

Luk Perceval heeft een strakke, bijna abstracte voorstelling gecreëerd, die onophoudelijk de fantasie prikkelt en nieuwsgierigheid wekt. Sneeuw oogt misschien eenvoudig, maar elk woord en elke beweging is weloverwogen en staat ten dienste van de kunst van het theatrale vertellen.

- Karin Veraart, De Volkskrant, 24-11-'16

Meer info

Interview Trouw nav Sneeuw

geschreven op 28 april 2015

"Ik voel mij aangesproken door Sneeuw omdat het gaat over onze geïsoleerdheid in een wereld die almaar mondialer wordt."

- Sara van der Kooi, Trouw, 24-11-'16

Meer info

Recensie Het Nieuwsblad: Sneeuw

geschreven op 28 april 2015

Deze Sneeuw is veel meer dan een liefdesverhaal. Het is, met een cast die voor de helft uit spelers met Turkse roots bestaat (inclusief erg geslaagde a capella intermezzo's van de Gents-Turkse zangeres Melike Tarhan) open en oprecht theater dat recht uit het hart komt en dat op een aparte manier inspirerend werkt, zoals ook Ka op de gekste momenten inspiratie voor verzen voelt opborrelen.

- Magali Degrande, 21-11-'16, Het Nieuwsblad  

download artikel

Recensie De Morgen: Sneeuw

geschreven op 28 april 2015

Genietbaar is Pierre Bokma, die de dragende rol van zowel verteller als Ka voor zijn rekening neemt. De a capella van Melike Tarhan is indringend en weemoedig.

- Jan De Smet, De Morgen, 23-11-'16

Meer info

Recensie Blog Guido Lauwaert: Sneeuw

geschreven op 28 april 2015

Het landschap van de voorstelling is ronduit schitterend, de actie van de spelers treffend en passend, geen overtollige beweging. Het valt meer en meer op dat Luk Perceval met zijn regies het spektakel en de mimiek vermijdt. 

- Guido Lauwaert, 21-11-'16, http://parterregl.blogspot.be/2016/11/sneeuw.html

Meer info

Brief aan Peter, An en Els door blogger Wim Backx

geschreven op 28 april 2015

'Ik wil u danken voor een mooie avond. Een aangrijpende avond. Een verhelderend avond. De voorstelling was kort. In toneelminuten dan. Maar diezelfde voorstelling werkt door. Blijft hangen in het hoofd.  Als wij de zaal buitenstappen, draaien mijn molentjes continu. Sommige vragen krijgen een antwoord. Die antwoorden roepen andere vragen op. Dat alles in een poging om mijn positie te bepalen. Maar dat is moeilijk. Dat is niet evident.'

Blogger Wim Backx schreef een brief aan Peter, An en Els n.a.v. Liefde.
- http://wimbackx.blogspot.be/2016/09/liefde-gezien-in-ntgent-brief-aan.html

Meer info

Het Nieuwsblad: ‘Samen acteren voelt soms als een goed huwelijk’

geschreven op 28 april 2015

In Sneeuw, naar de roman van Orhan Pamuk, komen twee van onze meest geliefde acteurs elkaar opnieuw tegen: Els Dottermans en Frank Focketyn. Dat ze worden geregisseerd door een goede kennis uit het verleden, maakt het extra interessant. “Die eerste première vergeet ik nooit.”

- Hans­Maarten Post, Het Nieuwsblad, 3-09-'16

download artikel

Interview An Miller en Els Dottermans - Gazet van Antwerpen

geschreven op 28 april 2015

'An en ik spelen ontzettend graag samen. Acteren zonder liefde is niet professioneel. Als je samen de scène deelt, moet je elkaar meenemen en optillen. Daarvoor dient er een diep vertrouwen te zijn.'

- Stefan Laenen, Gazet van Antwerpen, 4-06-2016

download artikel

Recensie Liefde - weekly, 17-05-‘16

geschreven op 28 april 2015

Wat er echter gebeurt is dat je als toeschouwer zeer geboeid bent door het spel en alleen maar in superlatieven kan denken over met name Dottermans, maar dat het verhaal een ondergeschikte rol speelt. De man is weliswaar heel belangrijk voor beide vrouwen, maar voor ons komt hij niet tot leven. Dat ligt vooral aan de tekst, waarin teveel wordt getheoretiseerd. Verhelst voelt kennelijk een te grote afstand tot iemand die aan zoiets verschrikkelijks als oorlog meewerkt om er een mens van vlees en bloed van te kunnen maken. Wat in ieder geval zeker niet helpt is dat er in het midden van het stuk een verhandeling komt over de Europese vluchtelingenproblematiek. Het is zeer de vraag of twee mensen die zo op hete kolen zitten het juist nu daar met elkaar over gaan hebben. Daarnaast is het irritant: we zijn net bezig de vrouwen te leren kennen, in de gaten te krijgen wie ze zijn en dan moet de schrijver plotseling een ei kwijt.

- 8weekly, 17-05-'16

Meer info

Blog ‘de leegte na de liefde’

geschreven op 28 april 2015

Toen ik een jaar of zes was, kon ik uren naar de muur zitten loensen. Liefde was een scheurkalender, ja, dat wist ik wel zeker. Ze hing immers zomaar even in onze keuken. Tussen het schapje met de confituurpotten en de koelkast in. Twee bolronde tekenfiguurtjes die in een diepgelukkige omhelzing hun dagen vulden met ballonnen oplaten en elkaars tenen kriebelen. De snoezige oneliners kregen we er zomaar bij. Simpel, zo leek het me. En evident ook. Ik hoefde maar te wachten tot ik groot was en dan zou het mij onvermijdelijk overkomen, dé liefde, van het knikkende knieën soort. Met de jaren ruimden de confituurpotten echter plaats voor flessen wijn en mijn definitie van het  begrip vertroebelde enigszins. De smaak was niet langer altijd warm en rond. Het kreeg een ranzig randje, dat me dagen zure oprispingen kon bezorgen. Maar ik bleef me er likkebaardend aan laven. “No sweet without the sour”, zeggen ze toch? En mijn kalender, die gaf ik een update.

Annaïk Deceuninck op https://parallellepipedum.wordpress.com/2016/05/11/de-leegte-na-de-liefde/

Meer info

Recensie 8weekly.com: ‘Bitterzoete Kersentuin’

geschreven op 28 april 2015

de sterren van de avond zijn Bokma en Benny Claessens, de laatste als de student Trofimov. Beiden dragen te krappe kleren en beiden zijn zeer specifiek in het neerzetten van hun personages. Zich samenknijpende handen, knipperende oogleden, achterdocht, veel achterdocht. Bokma is soms bijna karikaturaal, maar steeds zeer geestig of aandoenlijk en in zijn dronkemansscène magistraal. Claessens neemt in zijn monologen (soms te) lange pauzes, maar die dragen bij aan de stille fragiele sfeer.

- Emilia Nova, 8weekly.com, 29-01-'16

Meer info

Recensie De Kersentuin: ‘Eindtijdruimte’

geschreven op 28 april 2015

Bokma demonstreert een idolate ademnood bij iedere toenadering door Ljoebov (Elsie de Brauw). En hij toont talloze variaties van ultieme verwarring, iedere keer wanneer hij erachter komt dat zij iets anders beoogt dan wat hij hoopt dat zij bedoelt. Bokma's spel grenst op zulke momenten aan de slapstick van een teleurgestelde minnaar in lach-of-ik-schietfilms. Benny Claessens zet met zijn temerige dictie een utopist neer, die net zo kan zuigen en commanderen als Lopachin (die mannen zijn qua karakter meer verwant dan ze zullen toegeven), maar die steeds net op tijd met de berg quasi-maatschappelijke babbels komt opdraven die de figuur vanTrofimov zo ongrijpbaar en zo gevaarlijk maakt.

- Loek Zonneveld, De Groene Amsterdammer, 28-1-'16

Meer info

Recensie De kersentuin - De Standaard

geschreven op 28 april 2015

'De Kersentuin' is schouderbreed theater waar je het bij momenten, letterlijk, benauwd van krijgt. De oogkleppen die de personages dragen en de drang om alles zelf op te lossen, en uit de financiële put te klimmen, zijn mooie metaforen voor het individualisme van deze tijd.

- De Standaard, Geert Van der Speeten, 1-12-2015

Meer info

Recensie Theaterkrant: NTGent toont een Kersentuin in volle bloei

geschreven op 28 april 2015

Johan Simons maakt met De kersentuin bij ‘zijn’ NTGent een glorieuze terugkeer als artistiek directeur. ‘Een late ontdekking’, noemt de regisseur Tsjechov, en dan heeft hij het zowel over zijn werk als de mens. Met de tekst uit 1903 in de hand, maakte Simons van De kersentuin een sprankelende en actuele voorstelling over ontwortelde en van hun oorsprong vervreemde mensen. Zwalpend in een wereld in transitie, met ontkenning als wapen.

- Johan Depaepe, Theaterkrant, 10-12-'15

Meer info

Recensie: Elsie de Brauw schittert in fascinerende en ontroerende Kersentuin

geschreven op 28 april 2015

Hoe meer de verschillende lagen van de voorstelling zich ontvouwen, hoe fascinerender en ontroerender deze verfrissende kijk op De kersentuin wordt.

- Robbert Van Heuven, Trouw, 28-12-'15

download artikel

Recensie Eindhovens Dagblad: ‘Tsjechovs meesterwerk als bokkig theater.’

geschreven op 28 april 2015

Bij Simons gaat het in deze voorstelling om de wereldvisie van de personages. Lopachin is een selfmade man, met geen grotere fantasie dan het landgoed kopen waar zijn vader nog slaaf was. Trofimov denkt vrijer, maar abstracter.

- Simon van den Berg, Eindhovens Dagblad, 2-01-'16

download artikel

Recensie rirotheater.blogspot.nl: De kersentuin

geschreven op 28 april 2015

Johan Simons, terug bij NTGent, regisseert een messcherpe De Kersentuin. Met een op maat uitgedunde tekst, met uitblinkende acteurs, en in een perfect werkende enscenering.

- RiRo Toneelrecensies, 22-12-'15, rirotheater.blogspot.nl

Meer info

Recensie Cleeft.nl: ‘De kerstentuin’ maakt tragiek voelbaar met een lach

geschreven op 28 april 2015

In zijn bewerking van Anton Tsjechov’s ‘De kerstentuin’ (1904) zet Johan Simons zijn acteurs op een catwalk van slechts een meter breed. Oplettend schuiven de acteurs langs de hoge, houten schotten, balancerend op de rand van de afgrond. Tape aan de kale muur, een strook bloemetjesbehang en een kinderstoel als rest van het gezellige huis dat dit ooit geweest is. Toch is Simons’ versie van deze klassieker alles behalve sentimenteel.

- Vicky Los, 24-12-'15, Cleeft.nl

Meer info

Recensie De kersentuin - Het Nieuwsblad

geschreven op 28 april 2015

'De Kersentuin' is schouderbreed theater waar je het bij momenten, letterlijk, benauwd van krijgt. De oogkleppen die de personages dragen en de drang om alles zelf op te lossen, en uit de financiële put te klimmen, zijn mooie metaforen voor het individualisme van deze tijd. Maar een beetje meer liefde, en een beetje meer hoop in deze bewerking had geen kwaad gekund.
 

- 30-11-'15 Het Nieuwsblad, Magali Degrande

Meer info

Recensie De kersentuin - Knack Focus

geschreven op 28 april 2015

Het concept is zo opgebouwd dat de spelers nauwelijks bewegingsruimte hebben. Wat de patsituatie van het droeve verhaal maar versterkt. Panelen in alle mogelijke maten en gewichten leunen tegen elkaar. Het tekent het verval van het huis. Slechts een kruk en een kinderschoolstoeltje rest er de bewoners, om enerzijds even op adem te komen en anderzijds het geklaag te versterken. In dit bizar decor acteren de spelers op een wijze die doet denken aan het einde van de stomme film, met veel schaduwspel, en de gesproken film, met slapstick en overacting. Waarmee Johan Simons terugkeert naar wat Tsjechov wilde: een komedie.

- Knack Focus, Guido Lauwaert, 29-11-2015

Meer info

Recensie De kersentuin - Tumult.fm

geschreven op 28 april 2015

Johan Simons regisseerde ‘De kersentuin’ van Anton Tsjechov en maakte een voorstelling die tot de essentie kwam. De essentie die Tsjechov zelf voor ogen had. En dat met de hulp van een fenomenale cast.(…) De spelers weten perfect waar ze naartoe gaan, ze hebben een concreet doel voor ogen. Elke uitspraak hoe absurd en van de pot gerukt, is onmisbaar voor het geheel. Elke hoge inzet van een personage stimuleert die van de andere. Een gouden regel bij het acteren waarvan hier maximaal gebruik wordt gemaakt.

- Roos Pauwels, Tumult.fm, 1-12-2015

Meer info

Recensie CuttingEdge: ‘Roerloos in de regen’

geschreven op 28 april 2015

Simons analyseert en dissecteert als nooit tevoren. Gevolg is een bijna ondragelijk intense ‘De kersentuin’. Er is echter ook troost, die bij Simons naar aloude gewoonte uit de muziek opwelt. Visueel wordt het leed dankzij de uitnemende cast efficiënt uitvergroot, terwijl de soundtrack al het lijden als een warme mantel omvat.

- Jan-Jakob Delanoye, Cutting Edge, 29 november 2015

Meer info

Recensie De kersentuin - NRC Handelsblad

geschreven op 28 april 2015

De interessante visie die Simons met zijn bewonderenswaardige cast van spelers uitdraagt, is er een van volkomen ontheemding.

- NRC Handelsblad, Kester Freriks, 1-12-2015

Meer info

Roommates: Daan Stuyven en Els Dottermans

geschreven op 28 april 2015

Daan Stuyven en Els Dottermans in Hotel Les Nuits in Antwerpen. Ze bezingen er de begeerte, de appetijt zonder houdbaarheidsdatum. Tegen middernacht hebben ze een opmerkelijk plan klaar.

- 19-09-'15, De Standaard, Katrien Steyaert

download artikel