Frank Focketyn

‘Ik heb altijd gespeeld, gespeeld en gespeeld. Als kind al en nu nog. Er is niets veranderd. Als ze me vroegen wat ik later wilde worden dan zei ik: brandweerman, piloot, dirigent of paus. Maar ik speelde dat dan ook écht.’

Frank Focketyn (°1960) behaalde zijn diploma aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen in 1986 en geeft daar ondertussen ook jaarlijks één trimester les aan de eerstejaarsstudenten. In het theater kon je hem onder andere zien bij de Witte Kraai, KVS, BMCie, Het Zuidelijk Toneel en Cie de Koe, waar hij ook zijn eerste regieopdracht De slag van Gottis realiseerde.

Sinds 1997 is hij vaak te zien op televisie in programma’s, onder meer van het productiehuis Woestijnvis in Vaneigens, als afsluiter van Man bijt hond, en als een hele reeks personages in onder andere In de Gloria, Het Eiland en De Ronde. Daarnaast maakte hij ook regelmatig deel uit van het panel bij het quizprogramma De Slimste Mens ter Wereld. Hij speelde ook in films als Any Way the Wind Blows, Man van Staal, A Dirty Mind, De duistere diamant, Firmin en in de videoclip Never Back Down van Novastar.

Samen met zielsgenoot Wim Opbrouck trok Frank Focketyn in 2005 naar het NTGent waar hij debuteerde met Het leven een droom, een stuk naar het barokke werk van Pedro Calderón de la Barca. Als vast lid van NTGent speelde hij onder meer mee in Tien geboden, Instinct, Fort Europa en Kasimir en Karoline. De monoloog Brief aan mijn rechter bracht hij in 2009-2010 en hiermee toerde hij met een Nederlandse en een Franse versie.

De voorbije vijf jaar was Frank onder andere te zien in God van de slachting, Een lolita, De Ideale Man, AUGUSTUS ergens op de vlakte en Revue Ravage.

Seizoen 2015-2016 speelde Focketyn in Absence van Peter Verhelst en in Dit zijn de namen, naar het bekroonde boek van Tommie Wieringa.
In seizoen 2016-2017 zal hij spelen in Sneeuw (naar het boek van Orhan Pamuk) van Luk Perceval en deelnemen aan de  marathonlezing van Odysseus. Een zwerver komt thuis, een coproductie van NTGent en KVS Brussel. Hij zal ook te zien zijn in de hernemingen van Augustus, ergens op de vlakte en in Brief aan mijn rechter.

- Update 23/05/2016

gerelateerd nieuws

Melike Tarhan en Frank Focketyn in Van Gils

geschreven op 17 april 2015

'Als Melike zingt, smelt de sneeuw.' Frank Focketyn en Melike Tarhan waren te gast in Van Gils en gasten n.a.v. de voorstelling Sneeuw.  

lees meer

gerelateerde persartikels

Recensie De Standaard: Odysseus

geschreven op 17 april 2015

12.000 verzen, 31 acteurs, 25 uur theater. Theatermarathons zijn hip. Drie dagen Odyssee voelden aan als een weekendje Pukkelpop, maar dan met de beste barden van België op het hoofdpodium.

- Filip Tielens, De Standaard, 6-02-'17 

download artikel

Reportage De Volkskrant: ‘Mythische krachtproef’

geschreven op 17 april 2015

De complete Odyssee in een theatervoorstelling. Het is een droom die theatermaker Michael De Cock waarmaakt. Vervoer wat zo'n marathon met de acteurs doet.

- Karin Veraart, De Volkskrant, 03-02-'17

 

download artikel

Recensie Het Nieuwsblad: Odysseus

geschreven op 17 april 2015

Iedereen heeft zich de tekst zodanig eigen gemaakt, dat je wel aan hun lippen moét hangen.

- Magali Degrande, Het Nieuwsblad, 4-02-'17

download artikel

Beeldverhaal De Standaard Magazine: ‘Wij zijn Odysseus’

geschreven op 17 april 2015

Met Odysseus. Een zwerver komt thuis. brengt KVS-directeur en regisseur Michael De Cock Homeros' heldendicht integraal op de planken. Een marathon van 24 gezangen, gespreid over drie dagen, met 30 acteurs en 1 choreografe.

- De Standaard Magazine, 29-01-'17

download artikel

Reportage De Tijd: ‘Odysseus’

geschreven op 17 april 2015

Voor het eerst in de Vlaamse theatergeschiedenis wordt de Odyssee van Homeros integraal in het Nederlands opgevoerd. In een marathonvoorstelling van 24 uur. 'Zijn miserie was die van de bootvluchtelingen van vandaag.'

- Thomas Peeters, De Tijd, 28-01-'17

download artikel

Recensie Cutting Edge: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Als dissectie van de gespleten persoonlijkheid van de Turkse natie enerzijds en de universele kracht van liefde en passie anderzijds, is ‘Sneeuw’ volmaakt theater. Zo indringend en tegelijk zo teder – een wonde op scène, een wonder op scène.
- Jan-Jakob Delanoye, Cutting Edge, 23-11-'16

Meer info

Recensie Trouw: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Haast vanzelf word je in de sfeer van een nog vreemde stad gezogen. Hallucinerend, mede door de traagheid van de bewegingen.

- Hanny Alkema, Trouw,28-11-'16

download artikel

Recensie Focus: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Perceval plaatst helende stilte en liefde tegenover alle politieke en maatschappelijke ellende.

- Els Van Steenberghe, Focus, 24-11-'16

Meer info

Recensie De Volkskrant: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Luk Perceval heeft een strakke, bijna abstracte voorstelling gecreëerd, die onophoudelijk de fantasie prikkelt en nieuwsgierigheid wekt. Sneeuw oogt misschien eenvoudig, maar elk woord en elke beweging is weloverwogen en staat ten dienste van de kunst van het theatrale vertellen.

- Karin Veraart, De Volkskrant, 24-11-'16

Meer info

Interview Trouw nav Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

"Ik voel mij aangesproken door Sneeuw omdat het gaat over onze geïsoleerdheid in een wereld die almaar mondialer wordt."

- Sara van der Kooi, Trouw, 24-11-'16

Meer info

Recensie Het Nieuwsblad: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Deze Sneeuw is veel meer dan een liefdesverhaal. Het is, met een cast die voor de helft uit spelers met Turkse roots bestaat (inclusief erg geslaagde a capella intermezzo's van de Gents-Turkse zangeres Melike Tarhan) open en oprecht theater dat recht uit het hart komt en dat op een aparte manier inspirerend werkt, zoals ook Ka op de gekste momenten inspiratie voor verzen voelt opborrelen.

- Magali Degrande, 21-11-'16, Het Nieuwsblad  

download artikel

Recensie De Morgen: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Genietbaar is Pierre Bokma, die de dragende rol van zowel verteller als Ka voor zijn rekening neemt. De a capella van Melike Tarhan is indringend en weemoedig.

- Jan De Smet, De Morgen, 23-11-'16

Meer info

Recensie Blog Guido Lauwaert: Sneeuw

geschreven op 17 april 2015

Het landschap van de voorstelling is ronduit schitterend, de actie van de spelers treffend en passend, geen overtollige beweging. Het valt meer en meer op dat Luk Perceval met zijn regies het spektakel en de mimiek vermijdt. 

- Guido Lauwaert, 21-11-'16, http://parterregl.blogspot.be/2016/11/sneeuw.html

Meer info

Het Nieuwsblad: ‘Samen acteren voelt soms als een goed huwelijk’

geschreven op 17 april 2015

In Sneeuw, naar de roman van Orhan Pamuk, komen twee van onze meest geliefde acteurs elkaar opnieuw tegen: Els Dottermans en Frank Focketyn. Dat ze worden geregisseerd door een goede kennis uit het verleden, maakt het extra interessant. “Die eerste première vergeet ik nooit.”

- Hans­Maarten Post, Het Nieuwsblad, 3-09-'16

download artikel

Column tiltfestival.nu: ‘Het echte ding’

geschreven op 17 april 2015

Column van Anneke van Wolfswinkel nav het interview met Steven Van Watermeulen, in het Studio Café van Theaters Tilburg.

Titfestival.nu, Anneke van Wolfswinkel

Meer info

Recensie: NTGent maakt van Dit zijn de namen glad toneel

geschreven op 17 april 2015

Wat een intrigerende vertolking zet die Kübar neer. Hij is een van de spelers die samen met Simons de oversteek maakte van de Münchner Kammerspiele naar NTGent. Hij zet zijn hele lijf in om de jongen van de groep vluchtelingen te vertolken en geeft, samen met Van Watermeulen, het stuk veerkracht en leven.

- Els Van Steenberghe, Knack, 1-02-'16

Meer info

Recensie Theaterkrant: ‘Afstandelijke versie van emotionele vluchtelingenroman’

geschreven op 17 april 2015

In een van de eerste scènes memoreert een vluchteling dat de continenten vroeger openstonden voor migranten en dat de wereld ‘vloeiend’ was, nu zijn de grenzen keihard en van beton. De reusachtige, spiegelgladde wand die op de achterzijde van het toneel opkrult symboliseert deze onneembare grens. Als de vluchtelingen ertegen op klauteren, glijden ze willoos omlaag.

- Kester Freriks, Theaterkrant, 2-02-'16

Meer info

Recensie Het Parool: ‘Relevante voorstelling over zoektocht naar een thuis’

geschreven op 17 april 2015

Een diepgaand gesprek, verpakt in een ongemakkelijk moment. Zo balanceert Becker voortdurend tussen grote thematieken en kleine gevoelens. De één legt zijn hand op de knie van de ander. Een onhandig gebaar in een vriendschap die nooit stand kan houden. Daar is het de wereld niet naar. Dus gaan ze allebei hun weg, gedesillusioneerd, zoekend naar een thuis.

- Sander Janssens, Het Parool, 2-02-'16

Meer info

Recensie Riro Toneelrecensies

geschreven op 17 april 2015

Steven Van Watermeulen (Pontus Beg), de talentvolle Estlandse acteur Risto Kübar (De Jongen), en Mark Verstraete (Vitaly) vallen in positieve zin op.

 -Riro Toneelrecensies.nl, 2-02-'16

Meer info

Recensie Het Nieuwsblad: ‘Mensen en hun grenzen’

geschreven op 17 april 2015

"Hou je duim en wijsvinger zo dicht bij elkaar dat er haast geen licht meer tussen kan. Zo dichtbij is de chaos." De woorden waarmee de theaterbewerking van de bekroonde roman van Tommy Wieringa opent, zijn er niet naast. 

- Magali Legrande, Het Nieuwsblad, 22-01-'16

download artikel

Recensie De Volkskrant

geschreven op 17 april 2015

Dit zijn de namen is een heldere voorstelling die levenslust en zelfs lol uitstraalt, ook als pijnlijke zaken aan bod komen. 
- Karin Veraart, De Volkskrant, 22-01-'16

download artikel

Recensie: ‘Je kunt honger en kou niet acteren. Ik zou beschaamd zijn’

geschreven op 17 april 2015

In Dit zijn de namen, de bewerking van de bekroonde roman van Tommy Wieringa, brengt NTGent de vluchtelingencrisis op scène. Dichter op het nieuws kan theater niet zitten. We keken samen met de makers naar de première.

- Gwenn Declerck, De Tijd, 22-01-'16

download artikel

Recensie De Standaard: ‘Tussen vaste grond en niemandsland’

geschreven op 17 april 2015

Een machtige beeld is het: een steile naakte schans waarop 5 anonieme figuren tegen optornen als spinnen in een bokaal. Hun stappen is klimmen, maar hoger komen ze voor geen meter.

- Wouter Hillaert, De Standaard, 22-01-'16

download artikel

Recensie Cutting Edge: ‘De geboorte van een godsdienst’

geschreven op 17 april 2015

'Een vanzelfsprekende polyfonie, een aandoenlijke parabel waarin de sobere enscenering de ruimte voor het universeel-menselijke register verbreedt.'

- Cutting Edge, Jan-Jakob Delanoye, 21 januari 2016

Meer info

Recensie De Morgen: ‘Sobere voetnoot bij de actualiteit’

geschreven op 17 april 2015

De jonge Duitse regisseur Philipp Becker bewerkte de succesroman van Tommy Wieringa. Het werd een ascetische voorstelling die op een afstandelijke manier de vluchtelingenproblematiek benadert. 
- Jan De Smet, De Morgen, 22-01-'16

download artikel

Interview frank Focketyn: ‘Een groot, wijs kind’

geschreven op 17 april 2015

'Eigenlijk is Frank een groot wijs kind.' zegt Peter Verhelst, schrijver en regisseur, vriend en collega. 'Enerzijds hangt hij graag de onnozelaar uit, dan verzint hij een woordspelletje en weet hij van geen ophouden. Of vertelt hij bloedserieus een heel verhaal over hoe hij 's ochtends tijdens zijn ochtenlijke duik in zijn zwemvijver heeft zitten praten tegen een kikker. Hij is de enige van wie je zoiets moeiteloos pikt.'

- Kim Van de Perre, De Morgen, 02-01-'16

download artikel

Recensie Het Nieuwsblad: ‘Trauma, steeds opnieuw’

geschreven op 17 april 2015

Onderdanig en zonder taal doorleeft Ikeda haar pijn steeds opnieuw met zwierige repetitieve bewegingen. Subliem hoe zij elkaars spel met fijne toets aandrijven en tot een intense apotheose voeren.

- 4/11/'15, Het Nieuwsblad

download artikel

Recensie Tumult.fm, 31-10-‘15

geschreven op 17 april 2015

Peter Verhelst zuigt je mee in zo’n trip waar hij telkens weer goed in is. Het evenwicht zoeken tussen sentiment en pijn. Snijden bij de personages zodat ook u met een bevreemdend gevoel en een zwaar gemoed de zaal verlaat.

- Zoë Hoornaert, Tumult.fm, 31-10-'15

Meer info

Recensie Knackfocus: ‘In NTGents Absence spreekt Peter Verhelst door te zwijgen’

geschreven op 17 april 2015

Auteur en regisseur Verhelst is een durfal en bewandelt alweer niet de geijkte paden en neen, er wordt geen vlot verhaal verteld over of van een slachtoffer van de tsunami die in 2011 een deel van Japan overspoelde (de inspiratiebron van de voorstelling). Dit is eerder performance dan teksttheater. Een grijze zone die Verhelst graag opzoekt.

- Knackfocus.be, Els Van Steenberghe, 24-10-2015

Meer info