Wim Opbrouck

‘De kunst moet ons wapenen tegen de Apocalyps.
De kunst is ons harnas tegen de barbaren.
Voorwaarts! Niet bang zijn! De barricaden op!’

Wim Opbrouck studeerde aan Studio Herman Teirlinck. Hij speelde bij de Blauwe Maandagcompagnie in Ten Oorlog en was lid van de vaste artistieke kern van Het Toneelhuis (Aars! van Peter Verhelst, De Leenane Trilogie, L.King of Pain, Mood on the Go van Jeroen Olyslaeghers en Macbeth). Hij was te zien in films als Manneken Pis, Walhalla, Ad Fundum, Meisje, Iedereen beroemd, Man zkt vrouw, en meest recent in Bowling Balls. Op de televisie was hij te zien in programma’s als Heterdaad, Windkracht 10, In De Gloria, Het eiland, De Bende van Wim, Matroesjka’s en De Ronde. Opbrouck maakte de muziek voor de NTGentvoorstelling Vergeten Straat en hij zingt en speelt in zijn eigen muziekgroep De Dolfijntjes.

Hij is sinds 2005 vast verbonden als acteur aan het NTGent-gezelschap. Hij speelde in Ik wil dat jij een beer wordt, Het leven een droom, Merlijn, Ik val… Val in mijn armen, Instinct, Kasimir en Karoline, La Grande Bouffe, Aida*, Kinderen van de Zon, Nero, Messen in hennen, Hans en Grietje en Tartuffe.

Tussen september 2010 en juni 2015 was Wim Opbrouck artistiek leider van NTGent, een stadstheater dat hij omdoopt tot ‘een huis van spelers’ waar spelplezier, verbeeldingskracht, vakmanschap en een openheid naar andere kunsten centraal komen te staan.

In 2006 werd hij genomineerd voor de prestigieuze Louis d’Or (beste mannelijke hoofdrol) voor zijn vertolking van Beck in De asielzoeker, geregisseerd door Johan Simons. Een tweede nominatie volgde in 2012 voor zijn rol van Orgon in Tartuffe.

De voorbije jaren was Wim onder andere te zien in Candide, ROOD en Parsifal, dat hij samen met Peter Verhelst regisseerde. Daarnaast speelde hij ook in de succesvolle televisieserie In Vlaamse Velden (regie Jan Matthys), waarin hij een van de hoofdrollen had. Vorig seizoen speelde en zong Wim Opbrouck in zijn eigen voorstelling gebaseerd op protestsongs; We Shall Overcome, en in de coproductie van NTGent en Les Ballets Cdela B, En avant, marche!.

Vanaf het seizoen 2015-2016 werd Opbrouck als artistiek leider opgevolgd door Johan Simons, omdat hij zelf van mening was dat het leiderschap niet te combineren was met het acteren en het veelvuldig touren. Hij bleef wel als acteur aan het gezelschap verbonden en speelde hernemingen van We Shall Overcome. en de internationale tournee van En avant, marche!

In 2016 won Opbrouck op het Internationaal Filmfestival van Aubagne de Prijs voor Beste Acteur voor zijn rol in Café Derby van regisseur Lenny Van Wesemael.

In het seizoen 2016-2017 en 2017-2018 is hij samen met Wilfried de Jong de bezieler, zanger en performer van het jazzprogramma We Free Kings.


- Laatste update: 23/05/2017.

gerelateerd nieuws

En avant, Marche! maakt brokken in São Paulo

geschreven op 22 april 2015

Onze ploeg van En avant, Marche! speelt deze week op het MIT festival van São Paulo. Daar staat elke avond de zaal op zijn kop omwille van het huidige (non)cultuurbeleid.

lees meer

We Free Kings in de pers

geschreven op 22 april 2015

Een paar citaten uit de eerste recensies:

lees meer

Wilfried de Jong in Winteruur

geschreven op 22 april 2015

Op wo 15 februari was Wilfried de Jong te gast in Winteruur. 

lees meer

Wim Opbrouck Prijs voor Beste Acteur op Filmfestival van Aubagne

geschreven op 22 april 2015

Wim Opbrouck won de Prijs voor Beste Acteur op het Internationaal Filmfestival van Aubagne (14-19 maart) voor zijn rol in Café Derby van regisseur Lenny Van Wesemael.

lees meer

En avant, marche! op tour

geschreven op 22 april 2015

En avant, marche! is al sinds de zomer uitgebreid op tour, en doet dat nog een heel seizoen lang.

lees meer

En avant, marche! maakt gesmaakte passage op het Edinburgh festival

geschreven op 22 april 2015

En avant, marche! maakt gesmaakte passage op het Edinburgh festival. De voorstelling kreeg schitterende recensies in de Britse pers en ontving de Herald Angel Award. Volgens the Guardian: 'welbespraakt en met een diep gevoel voor spelplezier.' Lees hieronder een greep uit de pers:

lees meer

gerelateerde persartikels

interview Wim Opbrouck

geschreven op 22 april 2015

'Ik ben een ouderwetse potsenmaker, een prutser die maatschappelijk relevant probeert te zijn'

Recensie De Volkskrant: We Free Kings

geschreven op 22 april 2015

"Een heerlijke muziektheatervoorstelling die de associatiedrift prikkelt en de lachspieren kietelt".

-  Karin Veraart, De Volkskrant, 17 april 2017

download artikel

Interview Scènes: Wim Opbrouck & Wilfried de Jong

geschreven op 22 april 2015

Wil: 'Als er gedanst werd, stond ik altijd aan de kant te kijken, vroeger
in de discotheek.'
Wim: ‘En nu dansen we met dranghekken!’

- Dolf Jansen, Scènes, 17 april 2017

download artikel

Recensie Cutting Edge: We Free Kings

geschreven op 22 april 2015

Meer intuïtief dan intellectueel, meer mystiek dan concreet, meer associatief dan narratief genereren ze prachtige momenten van verstilling.

- Jan-Jakob Delanoye, Cutting Edge, 14-04-'17

Meer info

Blogpost Wim Backx: We Free Kings

geschreven op 22 april 2015

'In uw zingen sluipt de grootste vorm van vrijheid.'

- Blogpost Wim Backx: We Free Kings, 04-2017

Meer info

Recensie teatrojornal.com.br: En avant, Marche!

geschreven op 22 april 2015

A cativante intensidade do espetáculo é fruto das coreografias com objetos, das surpreendentes imagens criadas pelos atuadores, mas certamente deve muito ao carisma de Opbrouck. Ele é o personagem central da trágica situação que está no ponto de partida e envolve todas as figuras em cena, quatro atores e sete músicos, acompanhados por mais 18 musicistas brasileiros sob a regência do maestro Carlos Eduardo Moreno

- teatrojornal.com.br, 16 de março 2017 | por Beth Néspoli 

Meer info

“Hoe vrij zijn we als mens nog?” Interview De Zondag met Wim Opbrouck

geschreven op 22 april 2015

De Zondag interviewt Wim Opbrouck naar aanleiding van de voorstelling We Free Kings. 

download artikel

Recensie De Standaard: We Free Kings

geschreven op 22 april 2015

We Free Kings is een modeste, warme en poëtische voorstelling.

- Karel Van Keymeulen, De Standaard, 8-03-'17

Meer info

Recensie podi-art.be: We Free Kings

geschreven op 22 april 2015

Een ‘duo-pas de deux’ met dranghekken, subliem uitgevoerd door de twee ‘Kings’. Zeker weten, dit luikje alleen zorgt er al voor dat de voorstelling ‘We Free Kings’ een plaats krijgt in de analen van het Gentse Theaterhuis.

- 7-03-'17, Swa Van de Brul, Podi-Art

Meer info

Recensie De Morgen: We Free Kings

geschreven op 22 april 2015

We Free Kings is een innemende voorstelling waarin jazzmuziek het voor het zeggen heeft. Poëtische momenten en frenetieke uithalen zorgen voor een uitgebalanceerde dynamiek. (...) Pretentieloos, ontwapenend, hartverwarmend.  - 3-03-'17, Jan De Smet, De Morgen

Meer info

Recensie Het Nieuwsblad: We Free Kings

geschreven op 22 april 2015

vooral een heel associatief stuk, waarbij elk nieuw jazzdeuntje telkens weer andere beelden oproept. Nu eens dat van twee verdwaalde zielen in een bos, dan weer dat van een manifestatie waarvoor de nodige veiligheidsmaatregelen zijn getroffen. Een waar plezier om Opbrouck en de Jong als hechte vrienden te zien en hen ook in die hoedanigheid te zien dansen en muziek maken.

- 4-03-'17, Magali Degrande, Het Nieuwsblad

Meer info

Interview Het Nieuwsblad: Wim Opbrouck nav We Free Kings

geschreven op 22 april 2015

“Spierpijn, wellicht.” Wim Opbrouck kreunt een beetje als we hem spreken, vlak voor een doorloop van zijn nieuwste NTGent-voorstelling 'We Free Kings', een muzikale pas de deux waarin twee koningen nadenken over wat vrijheid precies betekent.

Meer info

Interview Grappa: Wim Opbrouck over We Free Kings

geschreven op 22 april 2015

Acteur Wim Opbrouck speelt en danst samen met zijn vriend Wilfried de Jong de pannen van het dak in de voorstelling We Free Kings. Het is een ode aan de jazz, maar ook een zoektocht naar wat vrijheid is in tijden van verwarring en ontreddering. “Twee grijze mannen van middelbare leeftijd die dansen en op zoek gaan naar de grenzen van onze vrijheid. Is dat niet schoon?”

download artikel

Interview Knack: Wilfried de Jong tussen jazz en politiek

geschreven op 22 april 2015

interview met Wilfried de Jong over We Free Kings in Knack, 22-02-'17

'Miles Davis had maar één wens: blank zijn' 

download artikel

dailyreview.com.au: ‘En avant, Marche!’

geschreven op 22 april 2015

En Avant, Marche! is a boldly ambitious, sometimes mystifying work which explores how we live together while death is never too far away.

- Ben Neutze, dailyreview.com.au, Sept 8th 2016

Meer info

Interview Wim Opbrouck ‘Doodgewone dingen’

geschreven op 22 april 2015

De Standaard vroeg aan Wim Opbrouck welke dingen zijn hart doen zingen.

download artikel

En avant, marche! – Ein den Alltag sprengendes Ereignis in Frankfurt

geschreven op 22 april 2015

Es gibt sie noch, die emphatisch, die empathisch packenden, sich und andere durchdringenden Ereignisse; diese Erlebnisse, die sich in Stadt, in Land, in Haus und Hof, in Theater wie Hallenkultur wahrhaft ereignen, diejenigen also, die eine junge, eine mittlere, eine angejahrte Generation jeweils im einzelnen und auch in Gruppen übergreifender, durchaus dynamischer Kraft packen und mitreißen und im Urteil vereinen…

- Wolf Loeckle, nmz online, 27-03-'16

Meer info

Rezension Badische Zeitung ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"Eine Hommage an die Blasmusik."

- Bettina Schulte, Badische Zeitung 26/11/2015

download artikel

Rezension Nachtkritik ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"Wie im Rausch fliegt dieser exorbitante Abend von Musikstück zu Musikstück, touchiert Erinnerungen des Musikers und die Zuschauerherzen."

- Tobias Prüwer, Nachtkritik

download artikel

Review Where’s Runnicles ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"This was the most fascinating and moving evening of the non-classical/opera section of the 2015 programme so far."

- Finn Pollard, Where's Runnicles 26/08/2015

download artikel

Review SGFringe ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"The piece is gloriously polylingual, deeply moving, uproariously funny, and musically superb."

- Mary Woodward, SGFringe 25/08/2015

download artikel

Review The Scotsman ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"A metaphor for life itself!"

- Sally Stott, The Scotsman 26/08/2015

download artikel

Review The Guardian ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"With a glorious sense of chaos, this production celebrates the community surrounding a dying trombonist with eloquence and a deep sense of fun."

- Lyn Gardner, The Guardian 25/08/2015

download artikel

Rezension Bietigheimer Zeitung ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"En avant, marche! ist ein berührendes Gesamtkunstwerk aus Musik und Schauspiel."

- Patricia Fleischmann, Bietigheimer Zeitung 30/06/2015

download artikel

Critique Luxemburger Wort ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"En avant marche réussit le tour de force de créer une improbable alchimie à la fois nostalgique et burlesque, qui laisse en suspension planer la question de la solitude de l'être humain."

- Marie-Laure Rolland, Luxemburger Wort 15/05/2015

download artikel

Recensie Zangtalent.be ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"Fanfaremuziek werd nog nooit zo mooi in beeld gebracht!"

- Swa van de Brul, Zangtalent.be 26/04/2015

download artikel

Recensie Tumult ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

En avant marche blinkt uit in minimalistisch tekstgebruik, dat telkens de perfecte lijm blijkt te zijn tussen de verschillende muziekstukken."

- Zoë Hoornaert, Tumult 07/05/2015

download artikel

Recensie Roger Arteel ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"Het lijkt er wel op dat de hele productie op het lenige lijf van Wim is geschreven."

- Roger Arteel, 10/05/2015

download artikel

Recensie Klassiek Centraal ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"Het is intens genieten van de gulzigheid en tomeloze speeldrift van Wim Opbrouck, de kleine kern van topmusici, een wervelende danser én de fanfare die zich geweldig gedisciplineerd van haar taak kwijt."

- Viviaene Redant, Klassiek Centraal 25/04/2015

download artikel

Recensie De Standaard ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"En avant marche mijdt de fanfareclichés"

- Tom Janssens, De Standaard

download artikel

Recensie Het Nieuwsblad ‘En avant marche’

geschreven op 22 april 2015

"Wim Opbrouck krijgt droomafscheid van 'zijn' NTGent met beklijvende danssolo"

Magali Degrande, Het Nieuwsblad 23/04/2015

download artikel

Recensie En avant, marche! DNA 22-11-‘15

geschreven op 22 april 2015

En avant, Marche! l'Appel des metteurs en scène Frank Van Laecke, Alain Platel, du compositeur Steven Prengels prend une nouvelle résonance et amplifie la passion de la musique au coeur d'une fanfare joué par le Big Band de Bischheim,
Nostalgique, burlesque, énergisant, En avant, marche! console et fait avancer.

Veneranda Paladino, En avant, marche!, DNA 22-11-'15

download artikel

Recensie Theaterkrant: Verleidelijk snelle suikers

geschreven op 22 april 2015

De kracht van En avant, marche! schuilt in de kwetsbaarheid van de kleine, individuele, worstelende lichamen die zich op een bijna religieuze manier tegenover de grootsheid van de dood gesteld zien. Met een welgemeend ‘coraggio’ moedigt Bernstein de sprong in het duister aan, degene die iedereen ooit moet maken. Een gestaag aangroeiend internationaal publiek reageerde in de loop van de tournee van En avant, marche! dankbaar en diep ontroerd op deze troostende handreiking.

- Evelyne Coussens, Theaterkrant, 8-10-2015

Meer info

Valse des cœurs somptueuse et en fanfare au Théâtre du Jorat, à Mézières

geschreven op 22 april 2015

En collaboration avec La Bâtie et le Théâtre de Vidy, la Grange sublime accueille dès vendredi et jusqu’à dimanche «En avant, marche!», merveilleux mélo pour fanfare qui vient de remporter le Herald Angel Award au Festival international d’Edimbourg

- Alexandre Demidoff, 1-09-'15, letemps.ch

Meer info

Artikel De Standaard: Belgen boven op de Olympische Spelen voor performers

geschreven op 22 april 2015

Het Edinburgh Fringe Festival is met 3.314 producties een loterij, maar drie Belgische voorstellingen trokken dit jaar een winnend lot.

- Wouter Hillaert, De Standaard, 31-08-'15

download artikel

Review SGFringe

geschreven op 22 april 2015

The piece is gloriously polylingual, deeply moving, uproariously funny, and musically superb.*****

- Mary Woodward, www.sgfringe.com, 25-08-2015

Meer info

Review Where’s Runnicles

geschreven op 22 april 2015

This is the kind of strange, unclassifiable show that so often yields the best work at the International Festival.

- Finn Pollard, 26-08-'15, www.wheresrunnicles.com

Meer info

Review The Stage

geschreven op 22 april 2015

 Genre-defying combination of brass bands and theatre in a bizarre celebration of life.

-  Thom Dibdin, Aug 25, 2015, The Stage

download artikel

Review the Guardian: ‘Mortality tale with a brimming heart’

geschreven op 22 april 2015

With a glorious sense of chaos, this production celebrates the community surrounding a dying trombonist with eloquence and a deep sense of fun.

- The Guardian, Lyn Gardner, 25-08-'15

Meer info

Rezension Tagblatt.de: ‘Hommage an die Blaskapelle’

geschreven op 22 april 2015

Ludwigsburg - Ein brummbäriger, älterer Mann schleppt sich auf die Bühne, zwei Becken hat er dabei und einen CD-Player. Er setzt sich auf einen Stuhl, drückt auf die Taste. Richard Wagners sphärisches "Lohengrin"-Vorspiel ertönt leise, da übt ein Musiker einsam seinen Einsatz. Er wartet und wartet, aber es dauert ihm zu lange, er spult klangschreddernd nach vorn. Und dann gelingt's einigermaßen: die berühmten drei Beckenschläge. Erlöst ist er deshalb noch lange nicht.

Das ist clownesk, das ist skurrile musikalische Poesie, auch absurdes Theater und etwas Beckett - solche Momente gelingen Frank Van Laecke und Alain Platel in "En avant, marche!" immer wieder. In deutscher Erstaufführung zeigte das belgische Regio-Duo die Produktion des NT Gent und "les ballets C de la B" bei den Ludwigsburger Schlossfestspielen im Forum.

Platel hat schon in "C(h)oeurs" zu Verdi und Wagner Opernchöre tanzen lassen oder in "tauberbach" einen gefeierten Tanz auf dem Kleidermüllberg mit Gehörlosenchor inszeniert. In seinem aktuellen Stück reißt der Choreograf wieder alle Genre-Schranken nieder. Ja, was ist "En avant, marche!" eigentlich? Vor allem die tragikomische, existenzialistische Geschichte eines Musikers, wundervoll gespielt von Wim Opbrouck: Der Mann mit dem Becken ist eigentlich Posaunist, hat aber Kehlkopfkrebs ("der Tod hat eine Blume im Mund") und rennt wütend gegen das Schicksal an. Aber er weiß: "Man muss weiterspielen, immer!" Und wenn er mit Wasser Melodien gurgelt.

Ein wunderlicher, melancholischer 100-Minuten-Abend mit Mahler, Schubert oder Holst und einem zirkushaften Schlagzeuger-Pas-de-deux, gewissermaßen aus dem Off des Jenseits dirigiert von Leonard Bernstein, der die Musiker der Wiener Philharmoniker bei einer Probe anraunzt. Aber wer diesen so kranken wie leidenschaftsvollen Becken-Mann einfängt und befeuert wie tröstet, dass er regelrecht tanzt, das sind am Ende die Musik und das Kollektiv der Blaskapelle. Der Musikverein Ossweil (Stadtkapelle Ludwigsburg) marschiert real in diese Kunstproduktion rein und spielt nicht zuletzt "Nimrod" aus Elgars "Enigma-Variationen". Viele Rätsel, gewiss, aber auch eine Lebenseinsicht: Vorwärts, Marsch!

- Jürgen Kanold, 29-06-'15, Tagblatt.be

Recensie: ‘Spelen om te leven’

geschreven op 22 april 2015

Na een voorstelling over travesties en eentje op een vuilnisbelt, richten Frank Van Laecke en Alain Platel hun aandacht nu op de wondere wereld van de fanfare. ‘En avant, marche!’ ript de clichés en brengt een ode aan de helende kracht van blaasmuziek. ‘Kein Panik auf der Titanik!’

- Tom Janssens, De Standaard, 24-04-'15

download artikel

Recensie Knack Focus: ‘Frank Van Laecke en Alain Platel maken met ‘En avant, marche!’ een juweeltje’

geschreven op 22 april 2015

En avant, marche! (NTGent) is een eerlijke, heerlijke productie als hommage aan wat ooit het muzikale geweten was van de arbeidersbuurten. ★ ★ ★ ★ ★

De jongen op de affiche, nonchalant leunend op een tuba, is in geen velden of wegen te bekennen, maar voor de rest beantwoordt En avant, marche!volkomen aan de reclamecampagne die voorafging aan de première. De voorstelling is een nostalgische ode aan het rijke en sociale leven van Vlaanderen, de parochies en wijken van de gemeenten en dorpen rond de fabrieken en mijnen van Europa.

Tot in de jaren zestig van de vorige eeuw maakte Hafabra [zoals het trio harmonie,fanfare en brassband ook wel in één woord genoemd wordt] een even belangrijke rol als de jaarlijkse kerkelijke en staatse feesten van de wijken der gemeenten en dorpen rond de fabrieken en mijnen van Europa. Alle standsverschillen vielen weg. Iedereen was gelijk voor de wet van de muziek. Hafabra's verloren hun gemeenschapsziel.

Een ouder wordende paukenist [Wim Opbrouck] is als eerste aanwezig op een repetitie. Tijdens het wachten dommelt hij weg en glijdt weg in de herinnering aan de gouden tijden van weleer. Wat volgt is het plukken van de bloemen, het maken van de ruiker die een brassband, harmonie of fanfare ooit was. On retourne toujours à son première amour. Is het niet in de aanloop naar een dutje, in een droom, op het sterfbed, dan is het in de toendra's van het leven.

Zo bekeken is productie een juweel van een voorstelling. Het jammere manco is het gebrek aan een goed verhaal. De lijn, die er is, blijft flinterdun. Had die de kracht gehad, of benaderd van de films Prova d'Orchestra [1978] van Fellini of Brassed Off [1996] van Mark Herman, zou En avant, marche! een vijfsterrenproductie zijn. In zijn huidige vorm blijft het een amalgaan van herinneringen aan optredens van een vriendenclub. Bij momenten heb je nog hoogtepunten. Wanneer ze gebeuren gaat de hele groep uit de bol. Wordt de repetitie een hoogmis in een kathedraal. Mede omdat ze ongeremd ontstaan, niet op de officiële kalender der haast verplichte feestdagen staan.

Een eenvoudig maar treffend decor waarin de achterwand een belangrijke rol speelt. Niet toevallig heeft hij de kleur van de Boomse baksteen. Boom, de modelgemeente waar de kerk en de fabriek tot een kleine eeuw geleden de kransslagader en de ruggengraat van waren. Een goede vondst is tevens het gebruik van klapstoelen. Het geluid van hun openslaan lijkt op een atonale compositie waarin de metronoom het thema is. Uiteraard, Wim Opbrouck is nu eenmaal de hoofdacteur, drukt zijn karakter en kleurpalet op de voorstelling. Een andere muziekkeuze, zeker die van het eerste halfuur is, is een greep uit zijn regeerperiode. Of hij het nu bewust of onbewust gewild heeft, met deze voorstelling sluit hij de cirkel als artistiek leider. Steven Springels heeft treffende minicomposities geschreven. Daardoor is er een sterke muzieklijn.

Frank Van Laecke, de regisseur, heeft uit zijn ervaring geput en er het beste uitgehaald. Je krijgt er wel geen kick van. Die komt er pas in het tweede deel als Alain Platel de leiding overneemt. De dansen die hij gefabriceerd heeft, zijn edelsmeedkunst. Verrassend is hoe hij in zijn dansen sociale context weet in te bouwen. Als toeschouwer zie je een haast passionele liefdesband tussen de acteurs en de muzikanten ter bruiloft gaan.

Haast voor de hand liggend is de keuze Nimrod, het negende deel van de Enigma-Variations van Edward Elgar als dragend muziekstuk van de voorstelling. Elgar leefde en componeerde op het hoogtepunt van het Britse rijk en is vooral bekend om zijnPomp and Circumstance Marches. De negende variatie slaat op een gebeurtenis. De componist wilde stoppen met schrijven. Een vriend kon hem overhalen toch te blijven componeren, door te verwijzen naar Beethoven die ondanks zijn grote moeilijkheden prachtige muziek bleef scheppen. Ter versterking van zijn peptalk zong de vriend het tweede deel van de Pathétique-sonate van Beethoven. Zo is het ook met de geestelijke toestand waarin de muziekgroep zich bevindt. De gouden eeuw is voorbij, maar niet voor ons. Bij momenten van neerslachtigheid, zin om het allemaal op te geven, wordt het lievelingsstuk gespeeld. Het is het medicijn om door te gaan. Hoe de maatschappij ook evolueert, hij kan ons wel minimaliseren maar niet dood: ¡No pasarán! Samen met een homogene samenwerking tussen Frank Van Laecke, Alain Platel en Steven Springels hoort dan ook een eervolle vermelding voor KMV De Leiezonen o.l.v. Diederik De Roeck. Onderhuids heeft het de boodschap van deze productie stevig versterkt.

Een prachtig sluitstuk van de nieuwe creaties van dit seizoen van het NTGent. Het mag dan geen meesterwerk zijn, En avant, marche! is een eerlijke, heerlijke productie als hommage aan wat ooit het muzikale geweten was van de arbeidersbuurten. En dat haast verloren gegane verhaal mag nog eens volop in de schijnwerpers staan. Dank je wel, NTGent.

- Guido Lauwaert, Knack Focus, 23-04-'15

Reportage De Standaard: ‘Begin maar te blazen’

geschreven op 22 april 2015

De theatervoorstelling ‘En avant, marche’ wordt een ode van Alain Platel en Frank Van Laecke aan het verenigingsleven en aan het leven zelf. Met een gegorgelde versie van de ‘Brabançonne’, een schallende luchttrompet en op de scène een veertigkoppige fanfare. Verslag van een intensief repetitieproces.

- Geert Van der Speeten, De Standaard, 11-04-'15

download artikel

Recensie: ‘Band van Broeders op vredesmissie’****

geschreven op 22 april 2015

We Shall Overcome troost, ontroert, en verbindt mensen. De minzame Opbrouck tovert de voorstelling om in een twee uur durend gebeuren van collectieve cocooning. Iedereen eet uit de hand van deze hoogst aaibare ceremoniemeester en zingt op zijn aangeven gewillig mee. Ga dat zien en horen, en laat u meeslepen.*****

- Jan De Smet, De Morgen, 17-11-'14

download artikel