Victor of de kinderen aan de macht

Dood Paard speelt briljant en zelden gespeeld vaudevillestuk van Roger Vitrac.

28|10|17 » 29|10|17

productie door: Dood Paard

Dood Paard speelt het briljante vaudevillestuk van Roger Vitrac. De negenjarige Victor ontmaskert provocerend het gehuichel van zijn ouders.

‘Er zijn geen kinderen meer, er zijn nooit kinderen geweest.’

Roger Vitrac schreef Victor of de kinderen aan de macht  in 1928 als een nauwelijks verhulde frontale aanval op het burgerlijke gezinsleven.

Op zijn negende verjaardag beslist Victor om niet langer het voorbeeldige kind te zijn. Hij trekt het vloerkleed onder de tafel vandaan, zaagt de poten vanonder de stoelen en trekt het laken abrupt van het bed. Op hilarische wijze spelen Victor en zijn vriendinnetje het overspel tussen zijn vader en haar moeder na.
Volwassenen verstijven van schaamte en ongemak. Manipulerend en provocerend ontmaskert Victor gedurende het stuk de kleinburgerlijkheid, het bedrog en het gehuichel van zijn ouders. De façade valt in stukken en de volwassenen proberen vertwijfeld de scherven bij elkaar te zoeken maar bij iedere stap valt hun leven verder uit elkaar.

Is het hoofdpersonage van het stuk van Roger Vitrac nu eigenlijk een opstandige rebel tegen de heersende orde of een ik-bedrijf? Is Victor consument of non-conformist? Zegeviert het individualisme of het idealisme?

Dramaturg Florian Hellwig gaat voorafgaand aan de nieuwe voorstelling van Dood Paard een contextgesprek voeren met cultuurfilosoof Lieven De Cauter over het neoliberalisme, de heersende ideologie die zich niet als ideologie presenteert. De Franse filosoof Michel Foucault typeerde het neoliberalisme al in de late jaren zeventig als iets dat iedereen benadert als bedrijf. De almachtige markt beheerst onze levens in toenemende mate, heeft het verzet gebroken en het lijkt alsof we uit de geschiedenis zijn gevallen. De mens beschouwt zichzelf als een eigen ontwerp en project, en de kunstenaar is tot ondernemer verworden. We zijn allemaal ons eigen ik-bedrijf geworden.

Ook onze taal is doordrongen van het neoliberale gedachtegoed. Mede naar aanleiding van het 'Klein lexicon van het managementjargon', dat De Cauter vorig jaar samen met Rudi Laermans en Karel Vanhaesebrouck publiceerde, zal het gesprek gaan over wat het neoliberalisme kenmerkt, en de vraag hoe onze taal is verworden tot een nieuwe newspeak en tot een uitdrukking is geworden van de dwang die de consumptiemaatschappij tegenwoordig op ons uitoefent. Volgens Foucault worden de heersende machtsopvattingen uitgedrukt in taal. Maar hoe kunnen we tegengeluiden formuleren? Welke rol kunnen bijvoorbeeld de kunstenaars innemen bij het herdefiniëren van begrippen?

Lieven De Cauter (1959) is een Belgische cultuurfilosoof, kunsthistoricus, politieke activist, dichter en docent. Hij promoveerde in de jaren negentig op het werk van de Duitse filosoof Walter Benjamin. De Cauterdoceert aan diverse universiteiten en instituten in België en Nederland, o.a. cultuurfilosofie aan de Katholieke Universiteit Leuven en aan de mediaschool RICTS in Brussel. Hij publiceerde sinds 1991 een reeks boeken op het gebied van de filosofie en de architectuur, o.a. Archeologie van de kick. Over moderne ervaringshonger (1995/2009), De capsulaire beschaving. Over de stad in het tijdperk van angst (2004), De alledaagse apocalyps. Van Nine Eleven tot de Arabische Lente (2013), Metamoderniteit voor beginners. Filosofische memo's voor het nieuwe millennium (2015).

Inleiding 45' voor aanvang.

Praktisch

Tickets: vanaf 14 euro

spel

  • Gillis Biesheuvel, Janneke Remmers, Kevin Klein, Linda Zijl, Louis van der Waal, Manja Topper

credits

Tekst:
Roger Victrac

foto

video

trailer

Inleiding

Gratis inleiding op de voorstelling 45' voor aanvang.