La reprise | NTGent
22.09.18 07.10.22

La reprise Milo Rau/IIPM & NTGent

La Reprise 2 Michiel Devijver Web Michiel Devijver
Luik, april 2012. Ihsane Jarfi, moslim en homo wordt gemarteld en vermoord. De misdaad schudt de hele stad door elkaar. Milo Rau reconstrueert de moord op scène.
praktisch

algemene info

FR-NL gesproken
NL + EN boventiteld

geschatte duur

1u45

Op een nacht in april 2012 geraakt Ihsane Jarfi in gesprek met vier jonge mannen op de hoek van een straat voor een homoclub in Luik. Twee weken later wordt hij dood aangetroffen aan de rand van een bos. Hij werd urenlang gemarteld en met geweld vermoord. De misdaad schudt de hele stad door elkaar. Nu wordt de moord voor het eerst op de scène gereconstrueerd.

Sinds het bestaat, bezweert theater de doden, ritualiseert het zonden en collectieve trauma's. Auteur en regisseur Milo Rau benadert de tragedie als een allegorisch misdaadspel. Wat is er aan het begin van een misdrijf? Opzet of toeval? Welke rol speelt het publiek? Wat is de schuld van het collectief? Kan een misdaad überhaupt gereconstrueerd worden? Wie zal er op het podium staan?

Samen met de vier acteurs Sara De Bosschere, Sébastien Foucault, Johan Leysen en Tom Adjibi, magazijnier Fabian Leenders en hondensitter Suzy Cocco volgt hij het spoor van een vreselijke misdaad, op zoek naar de fatale gebeurtenissen en emoties van de tragische ervaring: verlies en verdriet, leugen en waarheid, ramp en angst, wreedheid en terreur. Professionele en niet-professionele acteurs overdenken zowel hoogte- als dieptepunten van het leven en kruipen in de huid van de protagonisten van een brutale moordzaak. Zo ontstaat een manifest voor een democratisch ‘theater van het reële’.

Deze voorstelling werd geselecteerd voor het  Theaterfestival 2019, kreeg in Frankrijk de 'Prix de la Critique' voor beste buitenlandse voorstelling, en werd in 2018 door The New York Times verkozen als een van de beste voorstellingen wereldwijd.

'Sterker dan een monument voor de dode'
Hassan Jarfi - vader van het slachtoffer

Milo Rau introduceert met dit eerste deel de reeks Histoire(s) du Théâtre een performatief onderzoek naar de oudste kunstvorm van de mensheid. Rau en zijn team keren terug naar de fundamentele problemen van hun artistieke werk in de afgelopen 15 jaar: hoe representeer je geweld en traumatische gebeurtenissen op het podium? Het is tegelijk een zoektocht naar de kern van de fundamenteel tragische 'condition humaine', en een viering van de kracht van het theater.

Een greep uit de commentaren:

  • Uit het juryverslag van het Theaterfestival 2019:

"Milo Rau deconstrueert de mechanismen van het theater én zet die tegelijkertijd in om iets wezenlijks te vertellen over geweld in onze samenleving. Het resultaat is een indrukwekkende voorstelling, waarin niet enkel iets wordt getoond, maar er ook iets gebeurt met het publiek."

  • Laura Capelle, The New York Times:

"The sensation of the Avignon festival. By combining a recreation of his team's research into the events with a re-enactment of the crime, Mr. Rau managed to get to the heart of its senseless brutality while questioning our experience of it as audience members."

'Theatraal meesterwerk. Huiveringwekkend goed. Als dit een voorbode is voor wat volgt, zal NTGent nog veel theatergeschiedenis schrijven'
Filip Tielens - De Standaard




credits

met

Tom Adjibi, Suzy Cocco, Sara De Bosschere, Sébastien Foucault, Fabian Leenders, Johan Leysen

concept & regie

Milo Rau

dramaturgie & research

Milo Rau & ensemble

dramaturgische medewerking

Stefan Bläske, Carmen Hornbostel

assistent dramaturgie

François Pacco

set & kostuumontwerp

Anton Lukas

assistent decorontwerp

Patty Eggerickx

geluidsontwerp & technische regie

Jens Baudisch

lichtontwerp

Jurgen Kolb

zangleraar

Murielle Legrand

vecht choreografie

Cédric Cerbara

regieassistent

Carmen Hornbostel

productie

Mascha Euchner-Martinez, Eva-Karen Tittmann

technisch team on tour

Camera: Jim Gossens Bara, Geluid Video: Pierre-Olivier Boulant, Licht: Sylvain Faye, Sebastian König

boventiteling

Mustapha Aboulkhir, Richard Harris, Carmen Hornbostel, François Pacco, met de steun van ONDA

figuratie

Mustapha Aboulkhir, Stefan Bläske, Tom De Brabandere, Elise Deschambre, Thierry Duirat, Stéphane Cornikowski, Kevin Lerat, François Pacco, Daniel Roche de Oliveira, Laura Sterckx, Adrien Varsalona

decorbouw & kostuums

Ateliers van Théätre National Wallonie-Bruxelles

video

Maxime Jennes, Dimitri Petrovic

camera

Masime Jennes, Moritz von Dungern

muziekarrangement

Gil Mortio

public relations iipm

Yven Augustin

met de steun van

het technische team van NTGent
TOON MEER
TOON MINDER
credits

met

Tom Adjibi, Suzy Cocco, Sara De Bosschere , Sébastien Foucault, Fabian Leenders, Johan Leysen

concept & regie

Milo Rau

dramaturgie & research

Milo Rau & ensemble

dramaturgische medewerking

Stefan Bläske , Carmen Hornbostel

assistent dramaturgie

François Pacco

set & kostuumontwerp

Anton Lukas

assistent decorontwerp

Patty Eggerickx

geluidsontwerp & technische regie

Jens Baudisch

lichtontwerp

Jurgen Kolb

zangleraar

Murielle Legrand

vecht choreografie

Cédric Cerbara

regieassistent

Carmen Hornbostel

productie

Mascha Euchner-Martinez, Eva-Karen Tittmann

technisch team on tour

Camera: Jim Gossens Bara, Geluid Video: Pierre-Olivier Boulant, Licht: Sylvain Faye, Sebastian König

boventiteling

Mustapha Aboulkhir, Richard Harris, Carmen Hornbostel , François Pacco, met de steun van ONDA

figuratie

Mustapha Aboulkhir, Stefan Bläske , Tom De Brabandere, Elise Deschambre, Thierry Duirat, Stéphane Cornikowski, Kevin Lerat, François Pacco, Daniel Roche de Oliveira, Laura Sterckx, Adrien Varsalona

decorbouw & kostuums

Ateliers van Théätre National Wallonie-Bruxelles

video

Maxime Jennes, Dimitri Petrovic

camera

Masime Jennes, Moritz von Dungern

muziekarrangement

Gil Mortio

public relations iipm

Yven Augustin

met de steun van

het technische team van NTGent
Voorbij de ­waanzin wacht de zachtheid Alleen de mens kan fantaseren Tot het aan de binnenkant blijft plakken Alles zit nog vol met toekomst Met gesloten ogen kan je zien wie je wil