CTRL+C

We zijn gewend geraakt aan het uitbesteden van oorlog, van liefde, van zorg, van haat, van vrede. Nu is het tijd om kunst uit te besteden — en daarmee de authenticiteit zelf. In 'CTRL+C' houdt de bejubelde regisseur Julian Hetzel de hardnekkigheid tegen het licht waarmee een continent zijn eigen ondergang ontkent.

Ctrl+C begint met een heldere propositie: Julian Hetzel geeft een Chinese kunstenaar de opdracht een portret van Europa te maken — als een podiumvoorstelling made in China.

Hoe zou zo'n portret eruitzien? Hoe zou het tot stand komen? Ctrl+C drijft de logica van artistieke creatie tot aan de rand van het absurde — waar het absurde politiek wordt, en het politieke zijn poëtische lading onthult.

Eeuwenlang heeft Europa zichzelf gepositioneerd als 'het Origineel': de auteur van de moderniteit, de hoeder van de democratie, de enige eigenaar van het morele gezag. Maar achter dit zelfbeeld van culturele superioriteit doemt een steeds dieper wordende onzekerheid op, geworteld in de afbrokkeling van zijn mondiale positie. 

In Ctrl+C richt Hetzel, wiens werk al te zien was op de Biënnale van Venetië en het Nederlands Theaterfestival, zich op het onvermogen van Europa om gelijke tred te houden met verschuivende geopolitieke werkelijkheden, en op de weigering om de eigen ondergang onder ogen te zien — de langzame uitputting van een groots idee. Intussen verrijst het spook van oude regimes uit de schaduw.