Over de serie 'Histoire(s) du Théâtre' NTGent

549 Nt Gent Francis Vanhee 15 Francis Vanhee

Histoire(s) du Théâtre is een reeks nieuwe producties in opdracht van NTGent, het stadstheater van Gent. De titel verwijst naar de documentaires Histoire(s) du Cinéma  van de Franse cineast Jean-Luc Godard, waarin hij het filmpubliek een overzicht gaf van de sleutelmomenten in de geschiedenis van de Europese cinema. Geïnspireerd door zijn genereus voorbeeld nodigt NTGent een regisseur uit om na te denken over theater als kunstvorm.

De reeks werd gelanceerd door Milo Rau, artistiek directeur van NTGent, met La Reprise. Deze voorstelling was voor het eerst te zien op het KunstenfestivaldesArts in Brussel in mei 2018 en toerde sindsdien door Europa, waaronder een reeks in Avignon, Frankrijk.

De gerenommeerde Congolese choreograaf Faustin Linyekula maakte vervolgens Histoire(s) du Théâtre II, met onder meer een re-enactment van een beroemde dansvoorstelling uit de jaren zeventig van het Congolese Nationale Ballet, met enkele van de oorspronkelijke performers van destijds.

Derde in de rij is de Spaanse regisseur Angélica Liddell. In Liebestod - Histoire(s) du Théâtre III  staat Liddell zelf op de scène en verkent ze haar fundamentele ideeën over het theater, de tragedie en het belang ervan. De voorstelling opent in juli 2021 in Avignon.

NTGent is verheugd te kunnen aankondigen dat Miet Warlop Histoire(s) du Théâtre IV  zal creëren. Al vijftien jaar lang verkent Warlop met groot internationaal succes de cross-over tussen theater, beeldende kunst, muziek en dans. Ze creëert haar eigen universum op het podium (net als in haar tentoonstellingen) en deconstrueert de klassieke definities van de genres met energie, rock’n’roll, visuele poëzie en humor.

Het doorlopende artistieke onderzoek van Miet Warlop drukt een grote behoefte uit aan het iconische en het mythische, terwijl ze tegelijkertijd het absurde van het artistieke ritueel illustreert – en zelfs omarmt. In diezelfde logica zal Warlop voor Histoire(s) du Théâtre IV  uit haar comfortzone treden en tekst en gesproken woord verkennen als een vorm van menselijke expressie, inclusief verwarring en fouten. Slamming Doors verwijst naar het ‘gemakkelijke’ en aangename format van de sitcom, maar zoals altijd in het wonderlijke universum van Warlop is niets wat het lijkt.

COMMENTS

Bedankt voor je bericht.
Er is iets mis gegaan.